Onrecht komt in vele vormen. Deze drie filmmakers schijnen hun licht op de strijd die meisjes, vluchtelingen en gekleurde kinderen leveren om hun plek in de samenleving veilig te stellen.

 

Een hoopvol begin

Wanneer een meisje een opleiding krijgt, krijgt het hele gezin een opleiding. Dat ontdekken Afghaanse mannen die hun dochters voor de verandering naar school sturen.
De Amerikaanse filmmaakster Beth Murphy duikt in de leef wereld van meisjes die sinds hun geboorte niets anders kennen dan oorlog. Het idee om de documentaire What Tomorrow Brings te maken, ontstond toen Murphy de hoofdpersoon en initiatiefneemster van de school, de Afghaanse Razia , in Amerika ontmoette.
Na 38 jaar in de VS te hebben gewoond, werd Razia in Afghanistan geconfronteerd met de ongelijke behandeling van vrouwen. Ze moest en zou het aantal meisjes dat naar school gaat in Afghanistan vergroten.

Na veel weerstand van onder meer de dorpsoudsten (zij wilden koste wat kost een jongensschool) lukte het haar om een meisjesschool te realiseren in het dorp Deh Sabz, net buiten de hoofdstad Kabul. “Alleen met een opleiding kan een meisje van ‘niets’ tot ‘iets’ worden”, vertelt de oprichtster. Murphy beaamt dit: “Wanneer een meisje onderwijs krijgt, profiteert haar hele omgeving hiervan. Zij brengen het hele gezin hun kennis bij.” Een mooi moment in de documentaire bestaat dan ook uit een paar dorpsoudsten die vertellen hoe erg hun levens, in positieve zin, veranderd zijn nadat hun dochters naar school zijn gegaan.
In een land als Afghanistan waar meisjeseducatie niet toegejuicht wordt, was het voor Razia geen makkelijke opgave om een school te beginnen. Desondanks heeft ze iedereen weten te overtuigen met haar doorzettingsvermogen. What Tomorrow Brings inspireert, ontroert en laat je achter met een positief gevoel.

Gratis kaarten 
OneWorld mag 5 x 2 vrijkaarten weggeven voor een film en verdieping naar keuze (t.w.v. € 10 p.p.) oneworld.nl/vrijkaarten

za 25 mrt 14.30 uur / zo 26 mrt 18.30 uur
ma 27 mrt 11.45 uur / di 28 mrt 19.00 uur
do 30 mrt 16.15 uur
Na elke vertoning is Razia aanwezig om vragen te beantwoorden

Subtiel racisme

Filmmaakster Karin Junger werd diep geraakt door de verhalen van racisme en uitsluiting die haar gekleurde kinderen vertelden. Ze besloot er een film over te maken.
De documentaire Ik, alleen in de klas speelt zich af op een Frans landgoed waar de kinderen van Junger en hun vrienden samenzijn. Allen zijn ze Nederlander met een bi-culturele achtergrond. Een voor een vertellen de jongeren over hun ervaringen met racisme en uitsluiting. Schijnbaar onschuldige en subtiele opmerkingen, maar ze tekenen deze jongeren voor de rest van hun leven. Zo erg dat sommigen momenten in hun leven hadden dat ze wensten blank te zijn.
Junger: “Het verhaal van mijn eigen kinderen deed mij beseffen wat een privilege blanke mensen hebben, en daarvan moeten blanke mensen zich bewust zijn. Daarom vond ik het belangrijk om hun verhaal te vertellen, want subtiele opmerkingen en grapjes buiten de context vernederen een mens diep.” Junger is bang dat deze vorm van racisme en uitsluiting op den duur ervoor zorgt dat we in een gesegregeerde samenleving wonen. “Ik hoop dat blanke mensen na het zien van deze film het gevoel krijgen dat racisme niet meevalt in Nederland.”

za 25 mrt 16.45 uur (wereldpremière)
do 30 mrt 19.00 uur / vrij 31 mrt 18.45 uur
za 1 apr 21.45 uur

Het zijn net mensen

“Hongarije is geen fijne plaats voor vluchtelingen om te wonen, daarom vroeg ik me af waarom sommige toch hier blijven”, zegt Roland Vranik, regisseur van de speelfilm The Citizen. 
Puur vanuit nieuwsgierigheid bezoekt hij vluchtelingenwijken in Boedapest en praat hij met betrokken organisaties als research voor zijn film. The Citizen neemt je mee in het leven van het fictieve karakter Wilson (Marcelo Cake-Baly), een Afrikaanse man die naar Hongarije is gevlucht. “De Hongaarse overheid biedt nauwelijks steun en is enorm bureaucratisch. Vluchtelingen hebben het moeilijk hier”, zegt Vranik.
“Maar de media blazen de boel wel een beetje op. Door de uitkomst van het vluchtelingenreferendum van een paar maanden geleden, lijkt het alsof de Hongaren tegen vluchtelingen zijn, maar in de praktijk zijn ze vaak warm en behulpzaam.” Deze behulpzaamheid komt in de film naar voren en zie je vooral terugkomen bij Mari (Ágnes Máhr) die Wilson helpt met zijn inburgeringsexamen. Toch worden er door anderen ook racistische opmerkingen gemaakt. “Racisme heb je overal”, zegt Vranik. “Als ik in mijn film zou doen alsof het niet voorkomt, zou dat een leugen zijn.”
De film toont de menselijke problemen waar vluchtelingen mee kampen op een manier waardoor het lijkt alsof je er zelf bij bent. “Dat was een bewuste keuze”, zegt Vranik. “In eerste instantie wilde ik gewoon een film over dit onderwerp maken, maar toen de vluchtelingencrisis opkwam, wilde ik laten zien dat we niet te maken hebben met een grote anonieme massa vluchtelingen, maar met mensen.”

za 25 mrt 21.30 uur (gratis voor studenten)
di 28 mrt 18.30 uur / vrij 31 mrt 18.30 uur
 
Informatie en kaartverkoop Movies That Matter

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina
IMG_3734

Over de auteur

Merel de Koning is freelance journalist en feminist. Ze schrijft over diversiteit, genderissues, duurzaamheid en feministische mannen.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief

Advertentie

OneWorld-online_banner-600×500 + waaier