In de media komen regelmatig berichten voorbij over jongeren die betrokken zijn bij geweld. We lezen over Nederlandse jihadstrijders die naar Syrië trekken en over jonge Nigeriaanse rebellen van Boko Haram. Het beeld dat hierdoor wordt geschetst van jongeren in crises is eenzijdig en gaat voorbij aan de talloze positieve en vreedzame acties waar velen van hen bij betrokken zijn.

[[{“fid”:”30984″,”view_mode”:”file_styles_artikel_kwart_breedte”,”fields”:{“format”:”file_styles_artikel_kwart_breedte”,”field_file_image_alt_text[und][0][value]”:””,”field_file_image_title_text[und][0][value]”:””},”type”:”media”,”link_text”:null,”attributes”:{“class”:”styles file-styles artikel_kwart_breedte media-element file-file-styles-artikel-kwart-breedte”,”id”:”styles-5-0″}}]]
Ariadne Asimakopouloswerkt als fondsenwerver en project coördinator bij stichting Upact en zet zich met het Youth Advocacy Team (YAT) van UNOY in voor effectieve jongerenparticipatie in peacebuilding processen. 

Beleidsmakers hebben vaak een verkeerd beeld van jongeren binnen de context van vrede en veiligheid. Ze worden gezien als een bedreiging voor vrede en stabiliteit, als slachtoffer, of als nog te jong om mee te beslissen. Dat beeld is niet onbegrijpelijk, maar het klopt niet.

Jongerenoverschot
Er zijn meerdere onderzoeken waaruit blijkt dat een youth bulge, of ‘jongerenoverschot’, samenhangt met het ontstaan van geweld. Factoren zoals hoge werkeloosheid, snelle urbanisatie en socio-economische en politieke uitsluiting  zouden het risico op geweld verhogen.

Verkeerd beeld
Maar ondanks statistisch bewijs van een relatie tussen een relatief jonge bevolking en een verhoogd risico op gewapend conflict, is hiertussen geen causaal verband aan te wijzen. Een jonge bevolking is lang niet de enige reden voor onstabiliteit in een land. Bovendien gaat de focus op jongeren als veroorzakers van geweld voorbij aan het feit dat er wereldwijd veel meer jongeren niet dan wel bij geweld betrokken zijn. Het perspectief op jongeren als veroorzakers van problemen kan leiden tot stigmatisering en uitsluiting en daarbij  gevoelens van desillusie bij hen oproepen.                  

Peacebuilders
Minstens zo belangrijk is dat we met deze focus voorbijgaan aan de enorme bijdrage die jongeren leveren aan positieve sociale veranderingen wereldwijd. Tijdens mijn werk voor de vredesorganisaties Upact en UNOY spreek ik met jonge peacebuilders uit de hele wereld. Niet zelden spelen zij een cruciale rol in wederopbouw processen na lange periodes van geweld.

Jongeren zijn veerkrachtig en staan midden in de gemeenschap. Daardoor vervullen zij na periodes van geweld brugfuncties tussen de (voormalig) strijdende partijen. Zo leerde ik in Armenië Rebecca kennen, die trainingen over conflicttransformatie geeft. Zij brengt jongeren uit de hele Caucasus samen die anders totaal van elkaar gescheiden zouden blijven. En in Nigeria sprak ik Moses, die leiderschapstrainingen geeft aan jonge vrouwen waardoor zij een voortrekkersrol in hun gemeenschappen kunnen spelen.

Toekomst
Jongeren hebben veel belang bij een betere toekomst. Velen bezitten een gedrevenheid en energie die onmisbaar is op de lange weg naar duurzame vrede. Ook hun kennis van nieuwe technologieën zoals sociale media en online tools kan anderen inspireren en massa’s op de been brengen, zoals we recentelijk zagen in delen van het Midden-Oosten en Noord-Afrika.

Vooruitgang
Gelukkig wordt er vooruitgang geboekt. Op internationaal niveau bestaan er, hoewel beperkt, structuren voor jongerenparticipatie zoals de jaarlijkse afvaardiging van jongeren vertegenwoordigers naar de VN. Ook geeft Secretaris-Generaal Ban Ki-moon jongeren meer prioriteit binnen de VN wat onder meer blijkt uit de aanstelling van de eerste ‘Envoy on Youth’ in 2013. Daarnaast lijkt de internationale gemeenschap het belang van vrede en veiligheid voor ontwikkeling steeds meer in te zien. Dat blijkt uit de aandacht voor het thema binnen de duurzame ontwikkelingsdoelen (of: post-2015 agenda), de opvolgers van de millenniumdoelen.

Duurzame ontwikkelingsdoelen
Jammer genoeg is er in de nieuwe agenda met duurzame ontwikkelingsdoelen weinig aandacht voor jongeren. Ze worden niet genoemd als specifieke belanghebbenden en de instrumentele rol die zij kunnen spelen in het realiseren van de doelen wordt onvoldoende uitgewerkt. Er valt nog veel winst te behalen met een verbeterde coherentie tussen jongerenparticipatie en vrede en veiligheid. Tot slot zijn er nog te weinig besluitvormers die de stap van ‘luisteren naar’ zetten naar ‘samenwerken met’: op het moment dat de besluiten genomen worden, zitten er zelden jonge mensen aan tafel.

Partners
Natuurlijk laten jonge peacebuilders zich niet weerhouden omdat er op internationaal niveau (nog) weinig echt geluisterd wordt. Maar de jeugd heeft niet de toekomst, we zijn er al. En tot ook wij oud en wijs zijn, is het van groot belang om ons als partners te zien in plaats van als een groep waaraan wat gedaan moet worden.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief