Op het strand op de grens van de dorpjes Paje en Jambiani was tot voor kort een klein winkeltje gevestigd. Het was een simpel winkeltje, gemaakt van hout en met een dak van palmbladeren. Je kon er schilderijen, kettingen, armbanden en andere souvenirtjes kopen. Het is er nu niet meer, want Isaac, de eigenaar, is vertrokken. Hij is zijn droom achterna. 

Het verhaal van Isaac is een van de mooiste die ik heb mogen meemaken in Zanzibar. Hij heeft zijn droom kunnen verwezenlijken met de hulp van een onbekende Westerse vrouw.

Isaac is een jonge man van rond de 28 jaar en komt uit Uganda. Ongeveer twee jaar geleden kwam hij naar Zanzibar. Zijn doel was om naar Zambia te verhuizen, dus hoe hij precies in Zanzibar terecht kwam (het ligt immers niet echt op de route) is niet duidelijk. Waarschijnlijk was het een combinatie van een gebrek aan geld, en de mogelijkheden die Zanzibar dankzij het toerisme biedt. In ieder geval, hij kwam dus aan in Zanzibar en begon daar op het strand een souvenirwinkeltje.

Het winkeltje stond op een redelijk onlogische plek: daar waar weinig hotels te vinden zijn, en waar slechts een paar wandelaars per dag langslopen. Maar kennelijk kwam Isaac rond. Al zou deze shop nooit genoeg geld kunnen opbrengen om zijn reis naar Zambia te bekostigen. Zodoende verbleef hij al die tijd in Zanzibar. Genoeg om van te leven, te weinig om verder van te gaan. Het leek alsof Zanzibar zijn laatste bestemming zou zijn.

Maar op een dag kwam er een toeriste langs. Ze was een stuk ouder, zo rond de zestig jaar oud, mollig en alleenstaand. Een vrouw zoals we haar voor ons zien als we denken aan sekstoerisme a la de film Paradies Liebe. Ze kwam voor haar rust naar Zanzibar, om een aantal weken eens flink te ontspannen en te genieten van zon, zee en strand. Niet per se op zoek naar een jonge god om eens goed van bil mee te gaan. Maar toen kwam ze Isaac tegen, en zo veranderde haar rustige vakantie ineens in een intens romantische episode.

Omdat Isaac geen deel uitmaakte van de groep beach boys die ik volgde, een vrij rustig en anoniem leven leidde, en omdat deze vrouw relatief kort op het strand verbleef, is de romance bijna ongezien aan me voorbij gegaan. Pas nadat Isaac vertrokken was, viel het op wat er eigenlijk gebeurd was.

Inderdaad, plots was zijn winkel gesloten, was Isaac verdwenen. Hij was vertrokken de dag nadat de vakantie van die Westerse vrouw over was. Wat er gebeurd was, vertelde een kennis van Isaac, is het volgende. De vrouw was kennelijk zo intens tevreden en opgebeurd door haar vakantieliefde dat ze Isaac royaal beloonde door hem 100 dollar te geven. Meer dan genoeg dus om af te reizen naar Zambia. Op de lokale manier. Een kaartje voor de nachtferry naar het vasteland, plus een treinrit van Dar es Salaam naar Zambia kan er makkelijk van betaald worden. En dan is er nog genoeg over voor eten en drinken tijdens de reis, en ook de kosten wanneer aangekomen op de plek van bestemming.

Ik hoop dat deze onbekende  vrouw die de droom van Isaac heeft verwezenlijkt Nederlands is en dit leest. Ik ben bang dat ze geen idee heeft hoezeer de – voor haar kleine – bijdrage een o zo groot verschil heeft kunnen maken voor Isaac. Hij zal haar eeuwig dankbaar zijn, en ik ben dat ook.

Zo blijkt dat niet alle verhalen rampzalig zijn, en dat interculturele liefdes uitstekende eindes kunnen hebben. 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief