Ik heb een idee. Koeweit gaat groen! Het stopt vanaf nu al zijn geld in alternatieve energie, zodat dit land het innovatiefste non-fossiele energiecentrum van de wereld wordt. Nodig alle bedrijven uit die ertoe doen, alle universiteiten, alle denkers, doeners en dromers. Alle ogen zullen gericht zijn op het wonder van de woestijn. Er zit op dit moment 550 miljard dollar in het Sovereign Wealth Fund (beleggingsfonds beheerd door de staat – red.) van Koeweit.

Het toverwoord is gevallen: diversificatie. De olie-economieën in de regio zijn er dol op

“Wij brengen Koeweit en buitenlandse investeerders bij elkaar”, zegt het 23-jarige meisje van het communicatiebureau dat landen in contact brengt met geldschieters. Koeweit heeft de hulp van dat bureau ingeroepen. Ik vraag haar waar dat goed voor is; met een potje van 550 miljard moet het land zelf toch een eind kunnen komen. “De economie moet diversifiëren, vandaar, en ze weten zelf niet hoe dat moet.”

Meer shoppingmalls
Het toverwoord is gevallen: diversificatie. De olie-economieën in de regio zijn er dol op. Diversificatie dit, diversificatie dat. Kennelijk weten zij dat hun olie- en gasvoorraden eindig zijn, anders zouden ze zich niet zo druk maken om die diversificatie. En nu moet dat vorm krijgen, want een woord alleen kun je niet eten.

“En waar zat je dan aan te denken?” vraag ik het meisje. “Aan meer investeringen in privé-ziekenhuizen, in privé-onderwijsinstellingen, meer shoppingmalls met westers management.” Ze heeft de afgelopen weken mensen gesproken uit die sectoren en die zijn allemaal voor. Dat snap ik, maar ik ben tegen. “Waarom?”, vraagt ze verbaasd, alsof ik zojuist persoonlijk Koeweits doodvonnis heb getekend.

Islamitisch bankieren
Omdat het geen echte diversificatie is. Die ziekenhuizen, scholen en shoppingmalls zijn alleen interessant voor mensen met geld, en dat is er niet meer als de (rendabel winbare) olie op is. Ze zet plan B in: Koeweit moet het centrum van islamitisch bankieren worden. Kan, maar dan moet het om ander geld dan oliegeld gaan, anders zitten we met hetzelfde probleem. Bovendien is Dubai ook met zoiets bezig, en die emir haal je niet meer in.

Ze zucht, en merkt op dat haar cheesecake ook nu weer te weinig smaakt naar de cheesecakes die ze gewend is. “Moet ik het dan maar opgeven met die cheesecakes?” vraagt ze me. Ik zeg dat het komt omdat er geen varkensproducten in de gelatine mogen zitten. Je moet toch iets op zo’n moment.

Baggeren en witlof
Ze vraagt of ik Nederlandse bedrijven ken die geïnteresseerd zijn om in Koeweit te investeren. Vast wel, als jullie met een heel goed idee komen. Niet iets met olie en baggeren, dat doen we hier al. We exporteren ook al witlof en champignons. Wat nou als dit hét land wordt dat zijn ziel en zaligheid steekt in wat het nu al is: een van ’s werelds grootste energieleveranciers? Maar dan duurzaam.

Slaan we een hele zwerm vliegen in een klap. Het plan ondervangt toekomstige olietekorten en maakt meteen iets goed op ecologisch vlak. Heeft Koeweit eindelijk iets om trots op te zijn. Bovendien is het echte diversificatie die werkgelegenheid creëert. Ja, dit is het. Hiermee moet de regering aan de slag.

Een nieuwe, groene vlag
En niet een beetje, zoals de omringende Golflanden nu doen, maar helemaal. Niet een eco-dorpje hier en een zonnepaneel daar, dat is gepruts in de marge. Hier gaat alles maar dan ook alles draaien om groen. We nemen een nieuwe, groene, vlag. Hij lijkt op die van Saoedi-Arabië, maar dan zonder dat zwaard en die tekst. Ik word er op slag enthousiast van.

Niet een eco-dorpje hier en een zonnepaneel daar, dat is gepruts in de marge. Hier gaat alles maar dan ook alles draaien om groen

Je zou kunnen denken dat Koeweit zich met groene energie in eigen voet schiet. Straks kunnen ze hun olie niet meer kwijt. Dat zal zo’n vaart niet lopen, het is een langetermijnplan. Groen komt niet in de plaats van olie, groen komt na de olie. En een beetje overlap is ook geen probleem. Olie schijnt een belangrijke grondstof voor parfums te leveren, dat mag best zo blijven.

Duurbetaalde club
Mijn lunchgenoot is niet zo geïnteresseerd. “We hebben zeer prominente sprekers voor het investment outreach seminar gevonden, nu alleen nog de juiste investeerders die willen luisteren.” De sprekers zijn bestuurders van privé-ziekenhuizen, privé-universiteiten, banken en familiebedrijven die in de import van auto’s en luxegoederen zitten. Het zijn trouwens ook de sponsors van het seminar.

De duurbetaalde club van mijn lunchgenoot is duidelijk niet van plan om van Koeweit een beter land te maken. Haar klus duurt zes maanden, tot aan het seminar, dan gaat ze haar scriptie afmaken. Die gaat over de hervorming van het leger van Myanmar. “Het is goed voor mijn CV om hier te zijn.”

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Correspondent

Judith Spiegel is correspondent in de Golfregio, ze schrijft onder meer voor NRC, Elsevier en Hard Gras. Daarnaast doceert ze maritiem …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief