De economie groeit weer, maar het aantal Amerikaanse kinderen dat in 2013 dakloos was, bereikte een historisch dieptepunt. Eén op de dertig kinderen had voor korte of langere tijd geen onderdak. Het gaat om 2,5 miljoen kinderen.

Dit blijkt uit het rapport dat The National Center on Family Homelessness gisteren uitbracht. Tussen 2012 en 2013 is het aantal dakloze kinderen met 8 procent gegroeid. Elke staat kampt met het probleem. In de hoofdstad Washington is er zelfs sprake van een groei van 10 procent.

Hoe komt het dat er zoveel daklozen zijn? Hoge armoedecijfers, rassenongelijkheid en het gebrek aan betaalbare huizen spelen volgens het rapport een rol.  Tussen 1990 en 2010 zijn tweehonderdduizend goedkope huizen afgebroken, terwijl er slechts tienduizend werden vervangen door nieuwe woningen. Er zijn nu dertig geschikte huizen beschikbaar voor elke honderd huishoudens met een extreem laag inkomen.

De gevolgen van de economische crisis zijn ook voelbaar. Toen in 2006 de huizenbubbel barstte en de huizenprijzen kelderden, waren veel mensen niet in staat om de dure hypotheek te betalen. Geschat wordt dat 15 miljoen mensen hun huis kwijtraakten. Daarnaast gingen bedrijven failliet en verloren veel mensen hun baan. Huurders met een wat hoger inkomen trokken naar de goedkopere huurhuizen toen hun inkomsten daalden, waardoor er nog minder huizen beschikbaar waren voor de laagste inkomensgroep.

Het blijkt ook dat minderheden vaker dakloos zijn; bijna 60 procent van de daklozen behoort tot een minderheidsgroep. De kans dat de Afrikaans-Amerikaanse bevolking dakloos raakt, is drie keer zo groot in vergelijking met de totale bevolking van de VS. Volgens de onderzoekers wordt dit mede veroorzaakt door institutioneel racisme. De uitdagingen van alleenstaande ouders en huishoudelijk geweld zijn twee andere redenen die bijdragen aan dakloosheid.

Als de situatie lang voortduurt, kunnen kinderen sociale en cognitieve problemen krijgen, waarschuwen de onderzoekers.  Zij pleiten voor een pakket aan maatregelen om het probleem aan te pakken, waaronder betaalbare huisvesting, sociale zorg voor het gezin en het creëren van onderwijs- en werkkansen. 

Lees meer in het rapport America’s Youngest Outcasts. 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief