In een wereld vol meningen zijn meningen taboe geworden. Of sommigen dan althans. Heel veel logica lijkt er niet in te zitten, behalve dan dat als je een hoofddoek draagt, anti-racisme uitdraagt en/of linkse standpunten, dat je dan sneller viruteel gekielhaald wordt.

Neem bijvoorbeeld Ameena Khan, het eerste gehoofddoekte model voor een shampooreclame van L’Oréal. Een mijlpaal in de integratie van de hijab in de commerciële wereld hier in het westen. Een mooi gebaar van inclusiviteit, maar al na vijf dagen zag Khan zich gedwongen op te stappen. Omdat een of andere website tweets van haar uit 2014 had opgeduikeld waarin ze Israëls aanval op Gaza bekritiseerde.

Dat mag kennelijk niet in de inclusieve wereld van L’Oréal. Je moet wegkijken bij onrechtvaardigheden, je mond erover houden, anders is het niet meer gezellig. Zeker, haar tweets waren niet ‘handig’, zoals je dat tegenwoordig hoort te zeggen, maar ik denk zomaar dat Khan niet in de problemen was gekomen als ze Saoedi-Arabië een achterlijk land vol koppensnellers had genoemd. In de wereld van de inclusiviteit, wordt het onderscheid niet geschuwd. Anderen voor mij hebben er al op gewezen: de Israëlische actrice Gal Gadot kon gewoon furore maken ondanks haar aanmoedigingen aan het IDF (Israeli Defense Forces) dat druk bezig was weerloze slachtoffers zielloos te bombarderen.

Iedere keer gaat hetzelfde mechanisme in werking: zodra een Islamitische vrouw populair dreigt te worden, gaan de bloedhonden op zoek naar fouten en als ze die niet vinden, dan verzinnen ze die wel. Ook in Nederland hebben we van dat soort gênante types, maar wellicht daar meer over in een volgend stuk.

 

Zodra een Islamitische vrouw populair dreigt te worden, gaan de bloedhonden op zoek naar fouten en als ze die niet vinden, dan verzinnen ze die wel

Khan heeft uiteraard excuses aangeboden en de tweets gewist, maar het dilemma blijft. Andermaal blijkt namelijk dat die door de overheid en bedrijven met de mond zo vurig beleden diversiteit niets anders is dan een cosmetisch masker. Ze maken goede sier met hoofdddoeken en donkere vrouwen, maar ze willen niet de wereld die daarachter schuilt. Diversiteit is vooral ook een diversiteit aan wereldvisies.

Ik begrijp dat cosmeticabedrijven droomwerelden creëren en spelen met het idee van ideale werelden waarin iedereen mooi is en elkaar lief vindt, maar de realiteit is nu eenmaal weerbarstiger en niemand ontkomt aan politiek. Dan kun je stoïcijns je mond houden met de verkoopcijfers in gedachten of het debat erover accepteren. Dat debat is sowieso hoognodig, want wie zwijgt bij onrecht, komt zelf een keer aan de beurt.

Een inclusieve wereld vol diversiteit bestaat uit gelijken, niet gelijkgestemden.

Hassnae

Over de auteur

Journalist en programmamaker

Hassnae Bouazza (1973, Marokko) is journalist, columnist en programmamaker. Samen met Femke Halsema maakte ze de documentaire reeks ‘Seks …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief