Schoon genoeg hebben ze van de demonstraties van Imran Khan. Mijn elitaire vrienden in Islamabad klagen wat af. Hun kantoren zijn moeilijk bereikbaar. Veel wegen zijn afgesloten. En het ergste is de poeplucht die waarschijnlijk nog weken zal blijven hangen. Voor de duizenden demonstranten zijn nauwelijks toiletten dus zoeken die een plekje in de parken, de plantsoenen of in het beetje jungle dat in de hoofdstad is achtergebleven.

Het ergste is de poeplucht die waarschijnlijk nog weken zal blijven hangen

Ze vergelijken de situatie met vorig jaar toen de religieus leider Tahirul Qadri ook eiste dat de regering opstapte, maar toen was president Zardari van de Volkspartij PPP nog aan de macht. Qadri had destijds niet de steun van Imran Khan en zijn supporters. Bovendien was het winter, te koud en te nat om ’s nachts in tenten te slapen. Dus was iedereen weer snel thuis. “Maar die paar dagen dat er wel werd gedemonstreerd, stonk het heel erg  in de stad. Grote kans dat de lucht maanden blijft hangen”, zucht een vriendin.

Wat een vermakelijke discussie.  Moet het debat niet gaan over de vraag of deze demonstraties nu werkelijk de revolutie teweegbrengen waar Pakistanen naar smachten of dat het allemaal bij het oude blijft? De stad is snel weer schoongeveegd. Dan zit premier Nawaz Sharif er nog steeds. Net zoals zijn corrupte broer die de premier is van de machtigste provincie Punjab. Blijven de prijzen voor levensmiddelen schandalig hoog en komt er geen einde aan het leed van de slachtoffers van de watersnoodramp in provisorische tentenkampen.

De stad is snel weer schoongeveegd. Dan zit premier Nawaz Sharif er nog steeds.

De meerderheid van de bevolking heeft net zoals in India bovendien niet eens een toilet. In de dorpen zijn ze er aan gewend om hun behoeften in struiken te doen. Daar klaagt niemand over. Maar daar komen mijn vrienden niet. In Pakistan heb je de rijken, de elite, die in de steden wonen. De armen leven op het platteland. Als de rijken naar hun buitenhuis op het platteland gaan, zitten ze er veilig ver weg gestopt achter grote muren in hun air conditioning villa. Daarom won Imran Khan de verkiezingen ook niet. Hij liet zijn gezicht niet op het platteland zien. Zijn achterban bestaat uit opgeleide stedelingen. Maar met alle respect, wie staan er nu te demonsteren?

Geïrriteerd
Gisteravond raakte ik voor het eerst echt geïrriteerd. Over de grappen die mijn vrienden maakten over de ‘poepende armen’ van Imran Khan en co. Stank of geen stank. Ze zitten er wel. Net zoals de kastelozen in India , houden de vegers in Pakistan de badkamers en toiletten van de rijkeren schoon. Ze mogen nu ook nog eens de politieke troep van de beter bedeelden opruimen. Want wie staan er in weer en wind te demonsteren?

Corruptie meer dan beu
“Ze zijn gekocht door Imran Khan en Qadri om te protesteren”, waarmee een van mijn vrienden de discussie probeert af te doen.  “Wat is daar mis mee?”, vindt een vriendin die een NGO aanstuurt. “Ze verdienen nu helemaal niets. Ze hebben hun dorpen achter zich gelaten, hun gezinnen, hun kinderen. Denk je werkelijk dat ze voor die paar roepie’s te koop zijn? Deze mensen willen verandering. Dat beetje geld dat ze nu krijgen gebruiken ze om eten te kopen”. Zij is al verschillende keren na werktijd naar de demonstratie van Imran Khan geweest. Meer van haar vrienden doen het op deze manier. Overdag werken en ’s avonds naar het straatprotest. Ze behoort tot een groep, noem ze de nieuwe middenklasse van Pakistan, die staat te trappelen om verandering. Ze zijn de corruptie van de politieke leiders meer dan beu.

Ach nu stinkt het een beetje, maar we krijgen er over een paar maanden een prachtige bloemenstad voor terug

Maar wat hoor ik vandaag tot mijn grote verbazing? De vrienden die zich zo verzetten tegen de ‘onnozele demonstratie van Imran Khan’ gaan nu ook demonstreren. Protesteren is een trend aan het worden onder de elite in de hoofdstad. Gewoon een keer. Mooi opgemaakt en in je leuke jurk ga je daar ook even voor de vele camera’s dansen. Misschien kom je wel op de tv. “En het is zo gaaf”, hoor ik een kennis zeggen. “Er is fantastische muziek, Imran Khan wordt elke avond nog grappiger. Je ziet je vrienden, echt leuk!”.

Bloemenstad
“En die poeplucht dan”, opper ik voorzichtig? “Het blijft smerig”, zegt er een. “Maar ik heb gehoord dat na de demonstratie vorig jaar van Qadri de bloemen in de perken waar al die nou ja je weet wel terecht kwam beter groeienden en mooier bloeiden dan in de perken waar de demonstranten niet hun behoeften hadden gedaan. Dus, ach nu stinkt het een beetje, maar we krijgen er over een paar maanden een prachtige bloemenstad voor terug”.

Zouden de  revolutionairen voor het parlement deze flauwekul van het over het paard getilde rijken begrijpen?

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
wilma2

Over de auteur

Wilma van der Maten woont in Jakarta en werkt als freelance journalist voor onder andere OneWorld, het Parool, DPD, VPRO, VRT en Elsevier.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief