Als Morris (44) thuis komt in zijn dorpje op de Elgon berg krijgt hij een halsketting van bladeren om. Een man slaat met een stok op een leeg vat kook-olie, waarna Morris zijn woning binnenloopt. Zodra hij de hoek om komt spuugt zijn –eerste- vrouw hem water in het gezicht. Als ik vraag waar hij zo’n ‘honden behandeling’ aan te danken heeft schatert Morris het uit. “Mijn vrouw is juist blij! Drie weken geleden schonk ze me een tweeling. Zo vieren we mijn eerste kennismaking met de twee meisjes.”

We zijn in een dorp vlakbij de Sipi watervallen, op één van de mooiste plekken van Oeganda. Hier leeft de Sabiny stam: beroemd vanwege hun besnijdenisrituelen en vanwege Stephen Kiprotich. Hij won in Londen de Olympische marathon. Ook Morris is hier een Grote Man: hij werkt als politieagent nabij de hoofdstad, en komt slechts om de paar maanden thuis.

“Zie hier mijn kinderen,” zegt Morris herhaaldelijk, wanneer er weer een duo sjofele koters langs komt. We zitten in de woonkamer. Er komt thee, brood. Geknield brengen de oudste dochters de versnaperingen binnen. Wanneer het donker is vindt Morris dat we lang genoeg thuis geweest zijn. We staan op en lopen naar het plaatselijke café. In twee uur tijd werkt hij vijf halve liters bier weg. Naast me zit een vrouw met een fles bier aan de mond en een kind aan de borst.

Thuis kunnen we eindelijk weer praten; in de kroeg stond de TV daarvoor te hard. Morris maakt zich kwaad om mensen die klagen dat ze arm zijn, zonder zelf hard te werken. Terwijl zijn dochters knielend kip brengen, maakt hij zich druk over het hoge aantal gevallen van kindermisbruik in zijn land. Voordat we gaan slapen haalt hij uit zijn bagage kilo’s boeken; zoveelste-hands gekocht in de stad. “Goed lezen jullie,” gebiedt hij zijn kroost. “Anders ontwikkel je nooit.”

De volgende dag leidt Morris me rond over zijn landerijen. Er groeien bananen, aardappelen, bonen en kookbananen. Niet vanwege de slecht betalende politie won hij zijn positie als Grote Man, maar door het daar verdiende geld slim te investeren in stukken goedkope grond: Aarde die hier op de vulkaanhelling net zo vruchtbaar is als de Oegandese vrouw. “Toch denk ik niet dat mijn zonen ook meerdere vrouwen zullen trouwen,” meent Morris. “Het is duur om zoveel mensen te moeten onderhouden.” Vanuit de verte rennen twee dreumesen op blote voeten op ons af. “Kijk, ook dat zijn mijn kinderen!”

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
Arne_HiRes_NABC

Over de auteur

Afrika-journalist

Arne Doornebal is Afrika-journalist. 
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief