Geen rouwende menigte, geen verhitte protesten, geen je suis Moaz. In het centrum van Amman, op het plein voor de grote Huseini-moskee, loopt winkelend publiek heen en weer. Een paar jongens staan verveeld op hun telefoon te kijken. Alleen op de markt wordt geschreeuwd. Niets wijst erop dat Jordanië dinsdagavond is overvallen door de gruwelijke dood van Moaz al-Kasasbeh, de 26-jarige piloot die in december 2014 in handen van Islamitische Staat (IS) viel.

Deels zal het aan de ingetogen volksaard van de Jordaniërs liggen, deels is men wellicht nog niet van de schok bekomen. Lange tijd leefde Jordanië nog in de hoop dat al-Kasasbeh kon worden uitgeruild tegen de Iraakse Sayida al-Rishawi, die al sinds 2005 in een Jordaanse cel zat voor een mislukte zelfmoordaanslag in Amman. Onderhandelingen hierover tussen Jordanië en IS liepen vorige week vast, toen de terreurgroep niet kon aantonen dat al-Kasasbeh nog in leven was. Pas toen de beelden van zijn verbrandingsdood dinsdag online werden gezet, bleek dat de onderhandelingen tevergeefs waren geweest; de piloot was op 3 januari al omgebracht. Jordanië reageerde door woensdagochtend al-Rishawi en Ziad al-Karbouli, een andere Iraakse terrorist, ter dood te brengen.

Niets wijst erop dat Jordanië dinsdagavond is overvallen door de gruwelijke dood van Moaz al-Kasasbeh

Twijfel
Met de moord op al-Kasasbeh bereikt IS precies wat het wil: twijfel zaaien bij de Jordaniërs over hun deelname aan de internationale coalitie tegen IS . Moeten jonge mannen als al-Kasasbeh hun leven op het spel zetten voor een strijd in een ander land? Zou Jordanië zich niet beter afzijdig kunnen houden in een gevecht dat voornamelijk door de VS wordt gevoerd? De Jordaanse koning Abdullah is er duidelijk over: “We voeren deze oorlog om ons geloof en onze menselijke waarden te beschermen en we zullen genadeloos toeslaan.” Een regeringswoordvoerder voegde toe dat de Jordaanse bijdrage aan de internationale coalitie zelfs in intensiteit zal toenemen. Of dit laatste nu grootspaak is of niet, van terugtrekking uit de coalitie is geen sprake.

De Jordaanse burgers leken minder eensgezind te zijn over die gewapende strijd. De angst bestond dat IS ook aanslagen zou gaan plegen op Jordaanse grond wanneer het land zich in de strijd ging mengen. Maar vandaag, kort nadat het executiefilmpje verscheen,  is er op de straten van Amman geen plaats voor vrees. “Natuurlijk moeten we de samenwerking in de coalitie voortzetten en tegen IS blijven strijden,” zegt de 35-jarige middenstander Yazan. En aannemer Mohammed: “Jordanië moet blijven optreden tegen elke vorm van terrorisme.”

IS: Onislamitisch
Opvallend is dat beide mannen benadrukken dat IS wat hen betreft niets met de islam te maken heeft. Yazan: “Onze profeet, vrede zij met hem, heeft zelfs al gewaarschuwd voor dit soort barbaren.” Deze opvatting blijkt breed te worden gedeeld. Van een medewerker in een willekeurige belwinkel tot koning Abdullah in zijn speech, het lijkt op ieders lippen te branden: de leden van IS zijn geen moslim en de verbrandingsdood van al-Kasasbeh is onislamitisch.

Zelfs de belangrijkste islamitische autoriteiten zijn het – voor deze keer – met elkaar eens. Ahmed al-Tayeb, het hoofd van de gezaghebbende al-Azhar-moskee in Caïro, zei dat de daders bestraft mogen worden met de dood, kruisiging of door het afhakken van ledematen. De Saoedische geestelijke Salman al-Odah meldde op Twitter dat de moordenaars van al-Kasasbeh een verschrikkelijke misdaad hadden begaan.

De leden van IS zijn geen moslim en de verbrandingsdood van al-Kasasbeh is onislamitisch

Schrale troost
De massale veroordeling van de moord op al-Kasasbeh zal een schrale troost zijn voor zijn nabestaanden. De Jordaanse zender Roya vertoonde woensdag een speciaal ingelaste uitzending waarin familie en kennissen ingetogen vertellen dat de piloot zachtaardig, vriendelijk en vooral vroom was. “Hij kwam elk gebed van de dag naar de moskee, hij sloeg nooit over,”aldus de plaatselijke imam. “Moaz had ook dokter kunnen zijn”, vertelt al-Kasabehs vader. “Hij had zelfs al een studiebeurs gekregen. Maar hij wilde per se militair worden, om zijn land te dienen. Hij was een goede zoon en een goede moslim.”

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Anna Krijger is freelance journalist in Israël en de Palestijnse Gebieden
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief

Advertentie

OneWorld-online_banner-600×500 + waaier