De populariteit van de regering van president Susilo Bambang Yudhoyono is op een dieptepunt beland. Minder dan de helft van de Indonesische bevolking steunt hem nog. Josef Rizal, een voormalige journalist die twee jaar geleden een klein actiegroepje oprichtte en regelmatig de straat op gaat om te demonstreren tegen de regering, vindt de populariteitsdaling niet zo opmerkelijk. ‘De regering van SBJ (zoals de president bij zijn initialen wordt aangesproken) handelt veel te traag. De corruptie laat de president op zijn beloop’.
 

PECAT, de Jongerenbeweging die van Indonesië houdt, zoals Jozefs activistische groepering heet, organiseren ludieke acties die bij SBJ in het verkeerde keelgat schieten.

Zo huurde PECAT toen SBJ honderd dagen aan de macht was een karbouw in. Zo’n ouderwetse, maar statige Indonesische koe die nog steeds als traditioneel landbouwwerktuig in de rijstvelden wordt gebruikt. De activisten zette de koe een uurtje op het plein voor de vijfsterrenhotels en ambassades met de foto van SBJ op zijn achterste. ‘De karbouw staat in Indonesië voor dik, lui en dom’, legt Josef uit. Hij kan zijn lach nauwelijks bedwingen als hij vertelt dat de politie hem daarop arresteerde. Volgens een woedende president hadden de activisten hem zwaar beledigd. Kan hij het helpen dat hij vrij gezet is van postuur? Het staatshoofd wilde ook dat er beslag werd gelegd op de koe. Maar de karbouw was al lang weer terug in de rijstvelden. Toch maakte de politie nog wekenlang jacht op het dier.
 

De actie van Josef en zijn vrienden had vergaande gevolgen, want vanaf dat moment mocht er volgens een presidentieel besluit niet meer met dieren worden gedemonstreerd. Om te treiteren gingen de activisten van PECAT opnieuw de straat op met dieren. En wel met slakken. Op hetzelfde plein zetten ze de dieren op een vel papier waarop de naam Sonyboy stond geschreven, de initialen van de president. Een verwarde politie kwam naar het kantoor van Josef om hem opnieuw te verhoren. ‘Maar de agenten wisten niet zo goed wat ze met me aan moesten’, legt Josef lachend uit.
 

Inmiddels is hij een ‘goede’ bekende in het paleis van de president, waar ze zijn bloed wel kunnen drinken. Want het afgelopen verjaardagsfeestje van de president wist Josef goed te verzieken. Met zijn vrienden had hij samen zo’n dertig Pinocciomaskers gemaakt die het gezicht van de president moesten voorstellen. Nog voor Josef uit de taxi kon stappen, werd hij omsingeld door tientallen agenten die niet alleen de maskers, maar ook de taxi in beslag namen. ‘De politie kwam een dag later weer langs. ‘Ik raad het al’, riep ik om de mannen te treiteren. ‘De politiecommandant wil ook een Pinocciomasker!’. De agenten vertelden dat SBJ op zijn verjaardag urenlang had lopen briesen door zijn paleis.’
 

De president wacht een nieuwe verrassing. PECAT heeft posters laten afdrukken met daarop twee apen die het gezicht van SBJ hebben. Apen die als artiesten op straat worden gebruikt om met hun dansjes het publiek te vermaken. 

De posters zullen niet lang aan de muren hangen, vreest Jozef. Volgens hem misbruikt de president van Indonesië niet alleen zijn macht, maar hij heeft ook wel erg lange tenen. ‘Het is duidelijk dat SBJ geen enkel gevoel voor humor heeft’.

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
wilma2

Over de auteur

Wilma van der Maten woont in Jakarta en werkt als freelance journalist voor onder andere OneWorld, het Parool, DPD, VPRO, VRT en Elsevier.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief

Advertentie

OneWorld-online_banner-600×500 + waaier