Ongevraagd gaat de jongeman naast me zitten. Hij bestudeert de kaart minitueus. Gerechten die veel meer Zuid-Sudanese ponden kosten dan hij in zijn zak heeft zitten.

Mijn gok dat David (30) een Ugandees is en op zoek naar werk blijkt juist. De bruine envelop in zijn hand bevat een mager CV. “Er is geen geld in Uganda. Toen mijn handeltje failliet ging ben ik een vriend van me gevolgd naar hoofdstad Juba. Eenmaal hier bleek dat hij ook helemaal geen geld had.” 

Busladingen vol Ugandezen komen dagelijks naar Zuid-Sudan. Al snel nadat de vrede getekend was (2005) begon de instroom. Het zijn er tienduizenden. Kies een willekeurige serveerster, brommertaxi, automonteur, schilder of prostituee en de kans is groot dat hij of zij uit Uganda komt.

Maar de gouden jaren zijn voorbij. Dat merkt David. “Ik ben al een maand in Zuid-Sudan en ik heb nog steeds geen baan gevonden. De restaurants hebben al personeel.” Ook huisvesting in Juba is lastig te vinden. “Ik slaap met Ugandese bouwvakkers in een huis dat nog moet worden opgeleverd. Gratis, uiteraard. Maar ik heb geen idee waar ik naartoe moet als dat weg valt.”

Juba is één van de duurste steden van Afrika. De influx van VN-personeel, diplomaten, hulpverleners en gelukszoekers hebben huizenprijzen opgedreven tot boven het niveau van Amsterdam. Duizend euro per maand voor een éénkamer woning is hier normaal.

De missie van David lijkt gedoemd te falen. “Ik heb een vrouw en twee kinderen in Kampala. Ze verwachten dat ik met veel geld terug kom. Juba is net als Europa: wie daar naartoe gaat, zal zeker rijk worden.”

Het is goed dat David niet bij de pakken neer gaat zitten in Uganda’s kwakkelende economie. Maar nu er ook steeds meer Zuid-Sudanezen met een opleiding komen, nemen spanningen en conflicten over het inpikken van baantjes snel toe. Als Juba als Europa is, moeten Ugandezen zich realiseren dat je zonder goede voorbereiding niet verder komt dan een marginaal bestaan in het beloofde land. 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
Arne_HiRes_NABC

Over de auteur

Afrika-journalist

Arne Doornebal is Afrika-journalist. 
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief