Microkredieten helpen vooral gezinnen om te overleven. Maar er worden weinig banen mee gecreëerd.

De sociale missie van Lendahand, haar raison d’être, draait om het beschikbaar maken van leningen voor ondernemers in opkomende economieën als Mongolië, Colombia en de Filipijnen. Daarbij gaat het niet om microkredieten, maar om zogenoemde 'mesokredieten', kredieten van boven de duizend euro die gericht zijn op het midden- en kleinbedrijf (MKB). De inspiratie voor Lendahand deed Peter Heijen op tijdens een reis in Bangladesh waar hij in een hotel sliep dat gerund werd door dakloze jongeren. Hij werd zich bewust van het belang van banengroei in de strijd tegen armoede. Vandaar ook dat hij koos voor mesokredietfinanciering: “Microkredieten helpen vooral gezinnen om te overleven. Maar er worden weinig banen mee gecreëerd. Door de groei van het MKB te stimuleren worden er wél extra banen gecreëerd.” Het een moet niet ten koste gaan van het ander, benadrukt Heijen: “Microfinanciering blijft enorm belangrijk.” 

Er is een enorme honger bij Nederlanders om hun geld op een bewuste manier te investeren.

Jose Moreno ColombiaJosé Moreno, ondernemer uit Colombia

Dromen over China
Toegang tot krediet is voor kleine ondernemers in opkomende economieën vaak zeer beperkt omdat ze niet bij reguliere banken terecht kunnen. Lendahand zoekt de oplossing in crowdfunding: “Er is een enorme honger bij Nederlanders om hun geld op een bewuste manier te investeren.” Toch is de koppeling tussen crowdfunding en mesofinanciering nog niet vaker gemaakt, zegt Heijen. Daarom kijkt Lendahand voorzichtig naar andere crowdfundingmarkten. “Duitsland is interessant. Zweden. Maar het mooist zou Engeland zijn, want daar is de crowdfundingmarkt ontzettend groot. Die is daar zelfs bijna net zo groot als in Amerika, waar het moeilijk is om binnen te komen als buitenlands bedrijf. Maar, dromen mag: waarom geen Japan of China?”

Waaruit bestaat Lendahand’s crowd eigenlijk? Wie investeert zijn spaargeld in het MKB van overzee? “Dat is niet eenvoudig te zeggen, want de groep is heel divers. Wel zijn onze uitleners ouder dan je in eerste instantie zou denken als je aan crowdfunding denkt. Toch zijn het ook steeds vaker jonge professionals, vaak IT’ers, ondernemers en kunstenaars. De meesten zijn hoogopgeleid, uiteraard sociaal bewogen en het zijn opvallend vaak vrouwen.” Qua grote investeringspartijen is er nog een flinke winst te boeken, omdat het bedrijf zich tot op heden vooral op particulieren richtte. Maar nu Lendahand zo hard aan het groeien is, is er meer ruimte voor grotere partijen. Het wordt een uitdaging om ze binnen te loodsen, aangezien Lendahand voor grote spelers nog een relatief kleine partij is.  

Bottleneck
Toch heeft de echte bottleneck te maken met de lokale partners waar Lendahand mee werkt. Lendahand gaat er prat op dat het geld van investeerders tot nu toe altijd is teruggekomen, met de afgesproken rente. Het werkt met lokale partners die het geld uitlenen aan de ondernemers. Wanneer een ondernemer failliet zou gaan, draait deze lokale partner op voor de kosten. Daarom is het cruciaal om voldoende betrouwbare en professionele lokale partners te vinden. Dat vormt de grootste uitdaging voor Lendahand. De lokale partners met een uitstekende staat van dienst zijn klein in aantal en ze kunnen uit tal van investeringspartners kiezen. De strijd om het aangaan van partnerships komt de onderhandelingspositie van Lendahand niet altijd ten goede.

Ondernemers uit de FilipijnenVictoria Garcia, ondernemer uit de Filipijnen. 

Het gesprek komt op de noodzaak van transparantie. Die is groot, vindt Heijen: “Niet alleen omdat we trots zijn op het product en omdat we vinden dat het anders moet. Maar ook omdat het essentieel is om succesvol te zijn op de crowdfundingmarkt. Crowdfunders stellen strenge eisen en transparantie is de basis van vertrouwen.” Daarom is de drang naar transparantie groot, resulterend in een website vol jaarverslagen, blogs vol zelfreflectie en antwoorden op veelgestelde vragen.

Soms kan transparantie een hindernis vormen

Hindernis
“Maar,” zegt Heijen, “soms kan transparantie een hindernis vormen.” Als voorbeeld geeft hij het hoge rentepercentage in Ghana. Ghanese ondernemers moeten een stevige  rente betalen om te kunnen lenen. Heijen: “Dat percentage schrikt soms uitleners af, zeker als ze weinig af weten van de situatie. Ook wij vinden dat die rente te hoog is en willen hem graag terugbrengen. Weggaan is voor ons geen optie. De inflatie is momenteel zo hoog dat steeds meer investeerders uit het land wegtrekken. Maar wij willen er blijven want juist nu is onze sociale missie belangrijker dan ooit.” Het is dus niet altijd eenvoudig de balans te bewaken tussen de sociale missie en verdere groei. “We discussiëren er constant over en eens worden we het nooit. Maar een ding is zeker: we willen altijd het goedkoopste alternatief zijn voor de ondernemers in de landen waar we actief zijn!”

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Alexander Bongers is cultureel antropoloog. Hij deed onder andere onderzoek naar de veranderende informele economie in een …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief