Zelden voelde een staande ovatie zo vanzelfsprekend als het minutenlange applaus voor Bibi Veth afgelopen donderdag. Bibi vertelde een verhaal over de impact van pesten dat zij op subtiele en imponerende wijze wist te verwoorden.

In het Teyler museum vertelde Bibi haar verhaal aan de genodigden van TEDx Haarlem. ‘‘Mensen weten vaak niet wat het betekent om gepest te worden. Veel van de pijn en consequenties liggen onder het oppervlak of gaan ongemerkt voorbij. Het probleem met pesten is dat de eigenlijke schade vaak onzichtbaar is.’’

Onzichtbaar
Haar verhaal zette daarmee de schijnwerpers op elke individuele ervaring van uitsluiting. Van cyperpesten op school tot racisme op de werkvloer. En van de sociale uitsluiting van gehandicapten tot het niet toegang hebben tot financiële voorzieningen. De volgende dag mocht ik een workshop over (onder andere) het thema uitsluiting begeleiden voor een groep aanstormende journalisten. Ook hier werd de onmiskenbare impact van de gevoelens bij uitsluiting op ons gedrag haarscherp duidelijk. Uiteraard, ‘er niet bij horen’ is niet per definitie iets kwalijks en kan ook een bewuste keuze zijn. Maar Bibbi slaagde er die avond in de aanwezigen even een bril van inclusie op te zetten, juist door de mogelijk negatieve gevolgen van uitsluiting te tonen.

Voelsprieten
Deze bril van inclusie heeft niet als doel om medelijden te creëren, op een geforceerde manier iedereen aardig te vinden of om op misplaatste wijze een helpende hand te reiken. Nee. Wel heeft het de potentie om de voelsprieten voor het herkennen van uitsluiting te ontwikkelen en om inclusief gedrag te tonen. Het is daarbij bijvoorbeeld een bril voor de groep journalisten die ons de wereld gaan laten zien door hun ogen, maar zeker ook voor diegenen die aan de knoppen zitten; leiders van bedrijven, organisaties, instituties, overheden en landen. Fascinerende is dat iedereen deze ervaringen van uitsluiting heeft. Het opzetten van deze bril zou dan ook niet veel moeite hoeven te kosten. Modewoorden als inclusive finance, inclusive development, sociale inclusie, inclusief burgerschap en inclusief leiderschap krijgen daarmee inhoud, een gezicht en een doel.

Opstaan
In haar dagelijkse leven doet Bibi visual storytelling; door fotografie legt ze het verhaal van mensen vast. Afgelopen donderdag fotografeerde ze dan ook de staande ovatie voor zichzelf en legde daarbij letterlijk het moment vast dat uitdagingen in haar leven een kracht werden. Het warme applaus voor haar voelde vanzelfsprekend, vanwege haar getoonde kwetsbaarheid maar ook omdat alle aanwezigen in gedachten terug gingen naar hun eigen ervaringen van uitsluiting. Daarmee stonden ze op voor Bibi, maar ook een beetje voor zichzelf.

 

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Ralph Schreinemachers is een expert op het gebied van Latijns-Amerika. Hij werkt onder andere als freelance trainer en auteur.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief