BLOG – Het zal niemand ontgaan zijn dat het WK voetbal in Brazilië bezig is. Zelfs in mijn thuisstad Buenos Aires beginnen de mensen langzamerhand enthousiast te worden. Dat moet ook wel, want talloze zenders brengen 24/7 nieuws over het toernooi. Ander belangrijk nieuws verdwijnt gewoon naar de achtergrond.

Zo zijn er in het noorden van Argentinië en Paraguay door noodweer zware overstromingen. Tienduizenden mensen hebben haard en huis moeten verlaten door het wassende water. Dat weet ik alleen omdat de BBC er een nieuwsitem over maakte. Voor veel lokale media is het simpelweg niet belangrijk genoeg nu.

Maar eigenlijk is daar geen WK voor nodig. De andere elf maanden per jaar krijg je als inwoner van hoofdstad Buenos Aires ook  (bijna) alleen maar nieuws 'gevoerd' uit de stad zelf.

Toen ik in 2007 naar Buenos Aires verhuisde, had ik dat niet door. En toen ik het me realiseerde vond ik het eigenlijk wel cool. Ik woonde blijkbaar in 'the place to be'. Voor mij was Buenos Aires, Argentinië. En Argentinië was Buenos Aires. 

De periferie
Pas na een ontmoeting met een bevriende pastoor veranderde dat. Marc werkt sinds 2001 in een van de armere buitenwijken van de hoofdstad, onder de rook van het internationale vliegveld. Zo'n plaatsje dat nooit in het nieuws is – tenzij er iemand wordt ontvoerd of vermoord.

Hij liet me zien hoe de problemen in zijn stad, zoals werkloosheid, gebrek aan sociale voorzieningen en het ontbreken van fatsoenlijk openbaar vervoer, amper aan bod komen in de nationale media. Zelfs in de 'daluren' van de televisie zijn talkshows over bekende Argentijnen belangrijker. Buiten Buenos Aires gebeurt zogenaamd niets.

Dilemma
Als correspondent is het lastig om niet in die val te trappen. Want een verhaal dat je in de provincie, of het binnenland van Argentinië wil maken, is meteen een stuk lastiger, en ook minder lucratief: de infrastructuur is slecht, en de reiskosten zijn hoog. 

En als je daar dan eenmaal bent, en je zet de TV aan voor wat lokaal nieuws, dan kom je uiteindelijk toch bij de nationale nieuwszenders terecht. Die je precies uit kunnen leggen welke metrolijn morgen niet functioneert… in Buenos Aires.

Nee, dan is het eenvoudiger om in een van de andere hoofdsteden in de regio een verhaal te maken. Je kunt er makkelijker komen en meerdere verhalen in een keer maken. Ik ken dan ook beter de weg in bijvoorbeeld Montevideo (Uruguay) of Santiago (Chili) dan in een willekeurige provinciestad in Argentinië.

Hoewel sommige verhalen uit het binnenland te belangrijk zijn om niet te vertellen – ondanks dat je er verlies op maakt – kun je je dat niet al te vaak veroorloven. Want dan kun je de huur van je kamertje in Buenos Aires niet meer betalen. 

En God behoede dat je ooit in de periferie (lees: plaatsje buiten de hoofdstad Buenos Aires) terechtkomt. De Argentijnen zeggen namelijk niet voor niets: "Dios es Argentino, pero atiende en Buenos Aires". Vrij vertaald betekent dat: God is een Argentijn, maar heeft alleen aandacht voor Buenos Aires. Dan tel je als journalist natuurlijk helemaal niet meer mee.

 

 

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
oUNwyU2j_400x400

Over de auteur

Remi Lehmann is freelance correspondent in Buenos Aires en schrijft naast OneWorld onder andere voor de Persdienst, De Groene Amsterdammer …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief

Advertentie

OneWorld-online_banner-600×500 + waaier