Het verkiezingsvuurtje in Nederland wakkert langzaam aan. In de debatten overheerst het gesteggel over de hypotheekrenteaftrek en pensioengaten. Ontwikkelingswerk is resoluut naar de reservebank verwezen. Uiteraard, vanaf de zijlijn is er gemor. Voormalig VVD-minister Voorhoeve stelt dat ‘‘de redenering van de VVD over ontwikkelingshulp voor geen centimeter klopt.” (De Volkskrant, 23 augustus 2012). CDA-leden stribbelen over het wel of niet handhaven van de heilige 0.7% van het BNP voor ontwikkelingssamenwerking. Dit terwijl knuffelbeer Roemer een verhoging naar 0.8% belooft bij een eventuele betreding van het torentje. Toch is het toekomstige beleid inzake ontwikkelingssteun een thema wat op het grote podium der verkiezingsdebatten niet  verschijnt.

Koffers klaar
Hoe anders is dit in Nicaragua. ‘‘Nederland maakt koffers klaar‘‘, kopt de voornaamste krant van dit Centraal-Amerikaanse land een dag na mijn aankomst (La Prensa, 25 juli 2012). Aanleiding is een interview met Hans Wessels, hoofd ontwikkelingssamenwerking van de Nederlandse Ambassade in het hoofdstedelijke Managua. Na drie decennia van aanwezigheid pakt onze koninklijke vertegenwoordiging zijn biezen. De krant noemt de onbestuurbaarheid en vermeende fraude tijdens recente verkiezingen in Nicaragua als redenen voor het vertrek. Wessels legt uit dat ook economische motieven een rol spelen. ‘‘We stoppen de traditionele samenwerking en we gaan naar een meer regionale en economische samenwerking. (…). De landen in Centraal-Amerika produceren voor lagere prijzen en dat is precies de relatie die we zoeken met de regio’’.

It’s the economy, stupid!
De strekking van het verhaal van Wessels illustreert de koerswijzing van het huidige demissionair kabinet-Rutte. Een beleid van ontwikkelingssamenwerking waarin de Nederlandse handelsbelangen een grote prioriteit in het genieten. De interviewer formuleert een weerwoord door te stellen dat Nicaragua het tweede armste land van Latijns Amerika is en dat veertig procent van de bevolking in armoede leeft. Wessels reageert met: ‘‘Ik weet dat ze ook arm zijn, maar ik heb niemand in dit land gezien zonder schoenen, zeker niet in Managua’’.

Scootmobiel
Een interessante visie op armoede in Nicaragua. Ik denk aan het contrast met de visie van Roemer. De SP-leider verklaarde in het meest recente verkiezingsdebat dat in Nederland het zelf kopen van een scootmobiel “een boete is voor ziek zijn” (KvdB, 29 september). Hiermee profileert Roemer het bezit van een scootmobiel als een basisbehoefte. Tsjah. Armoede als gebrek aan schoenen of aan scootmobiels. Hoe dan ook, het blijkt absoluut een relatief begrip.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Ralph Schreinemachers is een expert op het gebied van Latijns-Amerika. Hij werkt onder andere als freelance trainer en auteur.
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief