Maryam was vijf jaar oud toen een gerespecteerde Turkse man uit het dorp Halfeti haar na de Armeense genocide van 1915 bij een rijke Turkse familie plaatste. Dit rijke gezinnetje zat absoluut niet te wachten op een vijfjarig Armeens meisje, maar haar weigeren was geen optie. Maryam was haar ouders, haar zusje en haar broertje kwijt. Ze wist niet of ze waren vermoord of dat ze nog leefden.

Er zijn momenten geweest dat het pleeggezin letterlijk zat te wachten tot ze stierf. Ze kreeg nauwelijks te eten en had het hele jaar een dun shirtje aan, zelfs in de winter. Als ze ziek was en op de vloer lag met hoge koorts, liepen ze langs haar en gaven haar af en toe een schopje om te kijken of ze nog bewoog. Vieze Armeniër, ze leeft nog steeds, hoorde Maryam ze zeggen.

De onderdrukking had haar zodanig gevormd dat ze het gevoel had dat ze het eigenlijk niet verdiende om in leven te zijn

Maryam werd gered en vond haar ouders, broertje en zusje terug. Elke gebeurtenis in de rest van haar leven was intens, bizar en pijnlijk. De onderdrukking had haar zodanig gevormd dat ze het gevoel had dat ze het eigenlijk niet verdiende om in leven te zijn.

Haar zus Zada deelde dezelfde familiegeschiedenis, maar zij belandde na de genocide bij een fijn Turksgezin. Ze werd daar zo goed behandeld dat ze haar glimlach altijd bij haar droeg. Er waren geen littekens van het verleden in het gezicht van Zada te zien.

Anderen hebben de genocide voor de rest van hun leven moeten
meedragen

Het is al 101 jaar geleden dat de Armeense genocide plaatsvond, maar er zijn nog altijd kleinkinderen die deze verhalen vertellen. Sommige Armeense kinderen kwamen liefhebbende Turken tegen en werden opgenomen in een
familie. Deze kinderen hebben het niet alleen overleefd, maar ook een waardig bestaan opgebouwd. Anderen hebben de genocide voor de rest van hun leven moeten meedragen. En iedere dag opnieuw moeten beleven.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
download-2

Over de auteur

Suna Floret woont in Rotterdam. Ze schreef onder andere columns voor het Algemeen Dagblad en werkt nu als fulltime docent op Het …
Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief