Na de inauguratie van de nieuwe Zuid-Afrikaanse president Jacob Zuma gisteren, met een feest dat 6,6 miljoen euro kostte, zullen de meeste leiders van het land maandagochtend waarschijnlijk nog aan het bijkomen zijn. En alle ogen zullen maandag gericht zijn op het nieuwe kabinet en de nieuwe vice-president.
 

Geen herdenking

violence
Tijdens het geweld foto:CC

Een officiële herdenking van het xenofobische geweld dat een jaar geleden uitbrak in de township Alexandria en zich verder over het land verspreidde, zit er niet in. Bij dat geweld tegen immigranten werden tientallen mensen vermoord en verkracht en raakten 150.000 mensen dakloos. Volgens de presidentiële woordvoerder Thabo Masebe zijn er geen officiële herdenkingen gepland. "We kijken vooruit." Experts zeggen dat er bijna niets is gedaan om de daders op te sporen en dat er in de toekomst opnieuw dergelijk geweld kan uitbreken.

"Er zijn een paar mensen veroordeeld, maar er zijn weinig inspanningen geweest om de drijvende krachten achter het geweld te vinden. De beschuldigingen tegen sommige arrestanten werden ingetrokken onder druk van de gemeenschap", zegt Loren Landou, directeur van het Programma Gedwongen Migratie van de Universiteit van Witwatersrand. Landau zegt dat met het einde van het massale geweld ook een einde kwam aan de politieke interesse in xenofobie. De aandacht van de media verschoof naar de nationale verkiezingen en de wereldwijde economische crisis.

 

Uitzettingsbevel

Student Ilja leefde een tijdje in een township in Zuid-Afrika en schreef een artikel over immigranten die zich verkleden als Zulu om niet op te vallen. Of lees hier een artikel over de rol die de media heeft gespeeld tijdens het geweld in Zuid-Afrika.

Met een werkloosheidspercentage van 23 procent in de gemeenschappen waar ze vandaan komen, zijn de vooruitzichten voor de 460 geweldsslachtoffers die nog in het laatst overgebleven opvangkamp zitten, niet rooskleurig. Het kamp is opgebouwd op een afgelegen strand, op twintig kilometer afstand van het stadscentrum van Kaapstad. De bewoners weigeren te vertrekken, maar dreigen op 26 mei daartoe gedwongen te worden.


Tot die tijd wonen ze in tenten van de VN-Vluchtelingenorganisatie UNHCR, die deels kapot gewaaid zijn door de stormen van de afgelopen winter. Op de omheining van het kamp liggen dode slangen, als bewijs van de klachten van bewoners over reptielen. De bewoners van het kamp vertellen dat ze in een moeilijke situatie zitten. Ze zijn allemaal te bang om te reïntegreren in plaatselijke gemeenschappen, niemand kan de hogere huur in betere buurten betalen en ze komen niet in aanmerking voor repatriëring naar hun land van herkomst.

 

Beschoten

Abdullah Mohamed zegt dat hij naar het kamp is gekomen nadat hij vorig jaar tijdens het geweld twee keer in zijn been was geschoten. Hij meldde zich bij de UNHCR voor terugkeer naar Somalië, maar daar werd hem verteld dat bij de UNHCR de regel geldt om geen mensen te repatriëren naar oorlogsgebieden.

Agnes Saidi
Agnes Saidi uit Congo foto:IPS


Agnes Saidi woont ook in het kamp, ondanks een eerdere poging om te reintegreren. Saidi hield in oktober vorig jaar een persconferentie waarin ze vertelde dat haar man en 17-jarige zoon beschoten werden toen ze terugkeerden naar Samora Machel. Saidi is niet van plan met haar vijf kinderen terug te keren naar Congo. Ze wil in het kamp blijven, ondanks de dreigende uitzetting en de slechte omstandigheden. "Toen ik zei dat de tent kapot was, zei een ambtenaar dat ik maar moest vertrekken als het me hier niet beviel, omdat er geen andere tent is."

Zelfhaat

Het recente besluit van de regering om Zimbabwanen een werkvisum voor negentig dagen te verstrekken, geeft wat respijt. De overheid heeft dan meer tijd voor asielzoekers uit andere landen, zegt Nkosikhulule Nyembezi van de mensenrechtengroepering Black Sash. Maar de regering moet volgens hem ook met burgerorganisaties in gesprek gaan om een veilige reïntegratie van de ontheemden te bevorderen.

Auteur en politiek analist Andile Mngxitama zegt dat de regering zwarte Zuid-Afrikanen beter moet behandelen als zij echt een einde wil maken aan de ‘Afrofobische’ aanvallen op zwarten uit andere Afrikaanse landen. Het geweld van vorig jaar werd volgens hem niet veroorzaakt door angst voor buitenlanders. "Het was een aanval van zelfhaat, geleerd uit het verleden en van de manier waarop de regering zwarte Afrikanen dagelijks behandelt."

Bekijk onderstaand filmpje over de immigranten en de situatie in de opvangkampen

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
logo-IPS1

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief