April: OneWorld Maand van de Kleding

Wat is nu – twee jaar na het instorten van de kledingfabriek Rana Plaza – verbeterd in de kledingindustrie? Krijgen gedupeerden voldoende compensatie? Maar ook: wat zijn de ontwikkelingen richting duurzamere kleding en wat kunnen consumenten zelf doen? Bekijk het dossier

Na het zoveelste shirtje dat na drie keer wassen scheef trok, vaal werd of rafelde, was ik er klaar mee. Iets nieuws kopen is heel leuk, maar als het na drie keer dragen door kan als poetslap, is het jammer van de tijd en moeite die in het maken is gestoken.
Daar begon mijn interesse in duurzaam geproduceerde kleding. Gemaakt om een langer leven te hebben dan een paar maanden. Zodat je het vaak uit de kast kan pakken, ook na een paar jaar, er avonturen in kan beleven, een verhaal bij hebt. Maar af en toe iets nieuws in mijn kast is ook heel fijn. Ik kijk graag in modebladen, vind winkelen leuk. Met een paar slimme dingen kun je je garderobe op een duurzame manier gevarieerd houden.

1.     Kleding ruilen en delen met vriendinnen.
De lente zit weer in de lucht, ook in mijn hoofd – dus wilde ik graag ons Hawaï-jurkje aan. 'Ons'? Zijn jullie een tweeling? Nee, tijdens het winkelen bleken een vriendin en ik dezelfde smaak te hebben. Ook zijn we allebei soms na een paar maanden uitgekeken op een kledingstuk. Dus na wat jurkjes over en weer te hebben geleend, hebben we ook een gezamenlijke aanschaf gedaan: de Hawaï jurk. Ideaal, een externe kledingkast.

Ideaal, een externe kledingkast

2.     Kleding kopen op Marktplaats.
Er zijn merken waar ik graag naar kijk, maar waar ik zelfs in de uitverkoop niets van kan aanschaffen. Zoals Claudia Sträter. Ik trok er in de winkel een jas van aan en hij zat als gegoten. Precies mooi getailleerd, soepele stof, perfecte mouwlengte – mijn ideale jas, behalve het prijskaartje. Dus ik heb zes maanden Marktplaats afgestruind, en uiteindelijk was hij daar. En na wat onderhandelen (waar ik heel slecht in ben als ik iets zo graag wil) –  kreeg ik ‘m opgestuurd. Ik heb hem toen de hele avond binnen aangehouden, zo lekker zit hij.

3.     Lid zijn van een Kledingbibliotheek.
In de kledingbibliotheek in Utrecht (of Lena in Amsterdam) werkt het net als in een kledingwinkel: Je kijkt rond en zoekt naar iets wat je mooi vindt. Als het je past, hoef je er geen groot bedrag voor neer te leggen – je krijg het bijna gratis mee! Enige nadeel is dat je het weer terug moet brengen. Gelukkig kan je daarna weer iets anders lenen. 

4.     Een basisgarderobe hebben.
Toen ik studeerde, kocht ik af en toe losse kledingstukken die moeilijk te combineren bleken met mijn kleren thuis. Toen las ik over de '5 pieces wardrobe'. Vijf stukken is mij nooit gelukt, maar het idee van een goede basisgarderobe bevalt mij wel. De basics heb ik ondertussen en per seizoen kun je daar met een paar kledingstukken op variëren. Die komen dan uit de doos met seizoensspullen, of uit de winkel – in kleuren die bij mij en het seizoen passen. 

5.     Kleding van duurzame merken kopen (als mijn portemonnee het toestaat). Deze zomer was ik in Muenster. Daar liep ik, vlak voor ik de trein moest halen langs een winkel met hele mooie T-shirts in de etalage. Die moest ik passen. Het T-shirt bleek mooi te staan, met een gave print en van een duurzaam merk: armed angels. Op die manier heb ik het het liefste: iets kopen omdat je het graag wil hebben, en daarna erachter komen dat het ook duurzaam is. (En de trein heb ik gehaald.)

Knoop eraan, adem in en klaar is je vintage rok

6.     De mode volgen en kijken wat er vintage in komt.
Afgelopen herfst had ik geruite rokken gezien in de modebladen. Tijdens het rondkijken bij de Sussies in Utrecht kwam ik een heel mooi exemplaar tegen. Sluit in de taille, wit met blauwe ruiten. Ik moet mijn adem een beetje inhouden en er moet wel een knoop nog een keer opnieuw aanzetten, maar dat heeft zo zijn charme.

7.     Kleding (vooral miskopen) aanpassen onder de naaimachine.
Op de kunstacademie kon ik rustig een hals uitknippen van een T-shirt, en het innemen. Zodat het model beter bij mij paste. En eigenlijk vind ik nog steeds dat dat kan. En de ene keer wordt dat mooi (dat is als het niemand opvalt) en een andere keer belandt het achterin de kast. Blijven proberen dus.

Meer blogs van Anjolieke vind je op www.whitepaperbird.com/blog  

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief