1. Aaneengeregen eiwitmoleculen – Beeter
Ongeveer vier jaar geleden stuitten de ontwikkelaars van Beeter per ongeluk op deze vleesvervanger. Uit pure nieuwsgierigheid experimenteerden zij met de moleculen van plantaardige eiwitten en opeens was daar een product met een structuur die mensen van vlees gewend zijn. “Het leek wel kip,” verklaren uitvinders Frank Giezen, Wouter Jansen en Jeroen Willemsen. Beeter bestaat nu nog uit biologisch sojameel en water, maar het doel van de uitvinders is om uiteindelijk met andere eiwitbronnen, zoals aardappelen, maïs of algen, te gaan werken. Het liefst willen ze namelijk producten gebruiken die zo dicht mogelijk bij huis groeien.

2. Schimmel – Quorn
Er is bijna geen vegetariër die nog nooit van quorn heeft gehoord. Zelfs de gewillige vleesetende tafelgenoot wil nog wel eens een hapje mee eten van het scala aan nepgehakt, vegaburgers, nuggets en schnitzels. Misschien is het dan maar goed dat ze de ingrediënten niet weten. De basis van quorn bestaat namelijk uit de schimmel Fusarium Venenatum. Met deze schimmel ontstaat de eiwitbasis, die na een gistingsproces transformeert naar een soort pasta, waarmee de bekende stukjes nepvlees worden gemaakt. Toen het in 2005 op de markt kwam, moest het product zijn schimmelbasis nog even verdedigen, maar tegenwoordig is het niet weg te denken uit het schap.

lupine
Lupine bloem (cc)

3. Bloemen – Lupine
De naam roept misschien niet meteen herkenning op,maar de lupine is een bekende bloem in Nederland. Dit verre nichtje van de pinda produceert bonen, die erg lijken op de bonen van de sojaplant. De smaak is een beetje nootachtig. Van de bonen worden vezels geproduceerd, die aan de wieg van veel vleesvervangers staan. Lupine wordt gezien als een goed en verantwoord alternatief voor soja, het bevat veel eiwitten en is vezelrijk, wat het zeer geschikt maakt als vleesvervanger. Voor het de vega markt kan veroveren moet het nog verder onderzocht en ontwikkeld worden. Op dit moment wordt Lupine vooral in Australië geteeld. Het veredelingsproces moet nog verder onderzocht worden, zodat de opbrengst verhoogd kan worden en Lupine ook op kalkrijke grond kan groeien. In Nederland werkt de vegetarische slager in Den Haag er wel al veel mee.

4. ZeewierValess
Het maken van Valessproducten lijkt een beetje op kaas maken. Er wordt stremsel en zuur toegevoegd aan de melk, wat uiteindelijk een grote samengeklonterde massa van eiwitten oplevert. Bij kaas wordt dit dan ingepakt in een doek om een harde vorm te krijgen, maar bij Valessburgers is dit het moment dat er zeewier aan het product wordt toegevoegd. De zeewier zorgt voor de vlezige structuur. Het wordt gebonden door olijfolie en kippeneiwit. Voor veganisten dus niet geschikt, maar onder de vegetariërs steeds populairder.

5. Plankton – Algenburgers
Hoewel ze nog niet in de schappen liggen, wordt er hard aan gewerkt om planktonburgers op de markt te krijgen. Vorig jaar ontvingen negen ondernemers subsidie van de overheid om onderzoek te doen naar nieuwe eiwitten waaruit vleesvervangers gemaakt kunnen worden. Bioloog Eugène Roebroeck en jurist Sander Hazewinkel richtten hun bedrijf LGem op en begonnen met hun subsidie een onderzoek naar algen. Plankton zit vol met omega-3 vetzuren en is heel eiwitrijk. Met een haalbaarheidsstudie hebben de twee gekeken of de eiwitten uit plankton zijn te halen. Dit is ze gelukt, maar nu is het nog zoeken naar een goedkopere manier, zodat er ook op grootschalig niveau burgers van kunnen worden geproduceerd.
 

Foto bovenaan: Twee vegetarische burgers. Door Seph Swain (cc)

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief