“Vai, vai!” Mauro Quintanilla jaagt een rondscharrelende hond weg die de tuin wil betreden. “Als ik ze hun gang laat gaan, poepen ze overal”, zegt de 53- jarige muzikant. We lopen door tropisch groen over een trap van autobanden. Om ons heen alleen geluid van fluitende vogels en ritselende bladeren. Ver onder ons breken de golven van de Atlantische Oceaan op de rotsen. Dit is het ecologisch park Sitiê aan de rand van de favela Vidigal in Rio de Janeiro. Een voormalige stortplaats die Mauro eigenhandig omvormde in een uniek paradijs van zo’n 40.000 vierkante meter.

Stank
“Dit was een grote dumpplek.” Mauro strekt zijn armen uit. “De grond is van de gemeente. Eerste stonden hier illegaal gebouwde huisjes, die heeft de gemeente jaren terug laten verwijderen. Maar vervolgens deed ze niks met deze plek en werd het de afvalbelt van de buurt.” Op een gegeven moment besloot Mauro dat het zo niet langer kon. “Ik woon hier vlak naast. Vooral in de zomer was de stank ondraaglijk. Mensen gooiden hier alles neer, koelkasten, kapotte fietsen, zelfs hun dode huisdieren.”

Samen met zijn vrienden Paulo en Thiago startte hij een schoonmaakactie. Tonnen troep sleepten de mannen de berg af, waar de vuilniswagen het oppikte. De buren verklaarden hen eerst voor gek. “’Dat gaat jullie toch nooit lukken’, zeiden onze buren. En het was ook heel erg moeilijk. We hadden een dag nog niet geruimd, lag er de volgende dag alweer dezelfde hoeveelheid afval. Maar we hielden vol.”

Autobanden
De vrienden vonden meer dan honderd autobanden tussen het vuil. “We begonnen er mee te spelen, en ineens was er een trappetje gemaakt. Vervolgens hebben we met heel veel afvalmateriaal ons park ingericht.” De banden fungeren als traptrede en als plantenbak, net als oude wc-potten waar kruiden en groenten in worden geteeld. Met plastic flessen werd een paadje en een bankje gecreëerd. Mauro is nu met een nieuw project bezig: tafels maken van oude fietswielen. “Ik heb er nu acht gemaakt en één is er al verkocht aan een bezoeker”, zegt hij vol trots.

De favela Vidigal is één van de favela’s in Rio die de afgelopen jaren werden gepacificeerd door de politie. Mauro ziet dat zijn wijk erop vooruit gaat: “Er is orde geschept in de chaos. En mensen van buiten durven ineens naar boven te lopen, ook toeristen. Ook al is het hier altijd veilig geweest, hoor. Het is vooral hun beeld dat is verbeterd.”

Vrijwillig
De volkstuin is vrij te betreden, Mauro en zijn vrienden onderhouden het park vrijwillig. Zo nu en dan ontvangen ze een schenking van donateurs of verkopen ze een zelfgemaakt object van afval. In de toekomst willen ze een officiële NGO worden die ook educatieve projecten ontwikkelt. “We willen graag met kinderen en zelfs peuters werken. Laten zien hoe bijzonder en belangrijk de natuur is.” Mauro wijst naar een kolibrie. Stil hangt het vogeltje in de lucht en zuigt nectar uit een bloem. Mauro lacht: “Dit is toch prachtig?”

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?