Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Hoe gaan we na 2015 de wereld verbeteren? Na consultaties over de hele wereld en verschillende vergadersessies, is de adviesclub van de Secretaris-Generaal van de VN – het High Level Panel – eruit. Als het aan de werkgroep ligt, komen er twaalf nieuwe doelen.

In 2015 lopen de millenniumdoelen af. Helaas is armoede nog niet de wereld uit en staan we voor nieuwe uitdagingen: klimaatverandering, economische crises, toenemende bevolkingsgroei en nieuwe machtsverhoudingen. Tijd dus om vooruit te kijken en nieuwe doelen te stellen. Onder leiding van onder meer Britse premier David Cameron, heeft het High Level Panel negen maanden lang wereldburgers, experts en politici gevraagd om hun visie op het verbeteren van de wereld. In totaal hebben meer dan 500,000 mensen wereldwijd input geleverd. 

Wat heeft het High Level Panel allemaal uitgespookt voordat dit rapport tot stand kwam? Lees het hier.

Het advies van het panel aan de Verenigde Naties staat in een tachtig bladzijdes tellend rapport. Met op pagina 30 en 31 een voorstel voor twaalf nieuwe doelen:

1. Beëindiging van extreme armoede
2. Bevorder de positie van meisjes en vrouwen en behaal gendergelijkheid
3. Faciliteer kwalitatieve educatie en leven lang leren.
4. Verzeker gezond leven
5. Verzeker voedselveiligheid en goede voedselvoorziening
6. Universele toegang tot water en sanitatie
7. Verzeker duurzame energie
8. Creëer banen, duurzaam levensonderhoud, en eerlijke groei
9. Beheren van natuurlijke hulpbronnen
10. Verzeker goed bestuur en effectieve instituties
11. Verzeker stabiele en vreedzame samenlevingen
12. Creëer een wereldwijde mogelijkhedenscheppende omgeving en katalyseer lange termijn financiering

Het rapport oogt een stuk ambitieuzer dan de huidige millenniumdoelen. Hoewel millenniumdoel 1 ging over het halveren van extreme armoede in de wereld, gaat het advies van het High Level Panel een stuk verder. Zij stellen voor om te streven naar het uitbannen van extreme armoede in het jaar 2030. Opvallend is de aandacht voor duurzaamheid, goed bestuur, eerlijke handelsverdragen, de hervorming van de economie en financiële architectuur.

Is het eigenlijk wel mogelijk om voor 2030 een einde te maken aan extreme armoede? The Economist zet de economische feiten en cijfers op een rij. 

Op de website van the Guardian druppelen de eerste internationale reacties binnen. Claire Melamed van het Overseas Development institute uit vooral kritiek op het gebrek aan concrete targets en het ontbreken van een apart doel dat betrekking heeft op ongelijkheid. Ook zijn er al reacties van Charles Kenny (Center for Global Development) en Andy Sumner (Institute of Development Studies, King’s College).

In september wordt het adviesrapport van het High Level Panel besproken tijdens de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.

Update, 3 juni (14.30):

Ook in Nederland is het rapport inmiddels goed doorgespit door experts en critici. De nieuwe doelen worden wisselend ontvangen.

De eenentwintigjarige Ralien Bekkers, jongerenvertegenwoordiger duurzame ontwikkeling, is erg enthousiast over wat het High Level Panel voorstelt. Vooral de aandacht voor haar thema duurzaamheid verwelkomt ze: “Ik vind het positief dat de zorgwekkende trend van klimaatverandering zo duidelijk wordt genoemd. Het is fantastisch dat duurzame ontwikkeling zo prominent naar voren komt in de nieuwe doelen. We kunnen ons niet langer anders dan duurzaam ontwikkelen. En de grootste problemen zitten in het huidige economische systeem. We moeten de economie wereldwijd transformeren naar een houdbaar, eerlijk en duurzaam systeem.”

Ook Alexander Kohnstamm, directeur van Partos (branchevereniging voor Internationale Samenwerking) vindt het een mooi rapport. “In de Nederlandse bijdrage aan het rapport hebben we opgeroepen tot coherentie in de aanpak van armoede. Het is goed te zien dat in het rapport verschillende agenda’s aan elkaar verbonden worden, zoals de ontwikkelings- en klimaatagenda. Verder wordt er opgeroepen tot een transparantie- en datarevolutie, wat zeer lovenswaardig is. Transparante overheden, bedrijven en ontwikkelingsorganisaties kunnen zo verantwoordelijk worden gehouden voor hun beleid en activiteiten.” Maar Kohnstamm heeft ook een kanttekening: “Het rapport zou meer aandacht kunnen schenken aan de groeiende inkomensongelijkheid in de wereld, ook binnen landen. Dit is een van de belangrijkste problemen voor de komende jaren.”

Rolph van der Hoeven, professor Employment and Development Economics aan het Institute of Social Studies in Den Haag, sluit zich aan bij deze kritiek: “Het rapport gaat uit van een sterk verouderde opvatting over ongelijk heid. Op pagina 16 staat: ‘When everyone, irrespective of household income, gender, location, ethnicity, age, or disability, has access to health, nutrition, education, and other vital services, many of the worst effects of inequality will be over’. Dit is gewoon niet waar en gaat totaal voorbij aan de huidige ontwikkelingen van een zich polariserende wereld die zowel het Noorden als het Zuiden raakt.”

Ook Amma Asante, politicologe, vindt dat het High Level Panel een aantal punten heeft gemist. “Ik zie veel mooie woorden en intenties, maar het is de vraag of dit allemaal uitgevoerd gaat worden. Dat lijkt me stug. We moeten voorkomen dat we niet teleurgesteld raken in 2030 als er dan nog steeds armoede is in de wereld. In Nederland zijn er veel mensen zwaar teleurgesteld in ontwikkelingssamenwerking en het nut daarvan. Een van de oorzaken die ik zie is dat we te veel pretenties hebben gehad in het verleden. Kortom: ik mis ook een kritische zelfreflectie in het rapport.”
Daarnaast vraagt Asante zich af of de Verenigde Naties genoeg macht en bevoegdheden hebben om zaken in gang te zetten: “Wellicht is de VN niet het platform om echte gerichte acties te ondernemen. De grote jongens die het geld hebben maar absoluut niet democratisch gestuurd worden of aan te spreken zijn door burgers, zoals financiële instituties, hebben wel die bevoegdheid. Maar zij sluiten zich niet aan bij deze agenda, omdat het niet in hun institutionele belang is dat er maatregelen worden genomen.”
 

 

Foto: cc.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
670

Rosalie de Bruijn is programmamaker bij OneWorld. Ze houdt zich bezig met het betrekken van een breder publiek bij mondiale vraagstukken …
Profielpagina
670

Frederieke Hegger is een Nederlandse journalist. Ze werkte tot eind januari 2014 op de redactie van OneWorld en schrijft vooral over …
Profielpagina

Advertentie

wca2019_600x500_v4 (002)