Als het bedrijfsleven, zoals de drie herhaaldelijk suggereren, echt een verschil zou willen maken door met ontwikkelingsorganisaties' in zee te gaan, kan ik hen van harte de metafoor 'haasje-over' aanbevelen: de beoogde partner mag dan gebukt staan, het oog in opperste concentratie op de eigen navel gericht, en het bedrijfsleven springt daar – recht en fier de wereld
inkijkend – overheen.


Het bedrijfsleven heeft immers bij uitstek geprofiteerd van de thermiek die de recente mondialisering teweegbracht en is daarom de aangewezen partner om die ontwikkelingsorganisaties bij te brengen dat ze hun blik- en werkterrein drastisch dienen te verruimen. 'It's development, stupid', kunnen ze dan zeggen. En dan hoeven ze verder slechts het PPP-scenario van Al Gore te volgen.

 

Theo Ruyter,
auteur van Requiem voor de Hulp (2005), bestuurslid van ATTAC en medeoprichter van het Comité tegen de Goede Doelen Gekte

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief