Tijdens onze Maand van de Kleding, waarin we onderzoeken hoever de kledingindustrie is met verduurzaming, onderzoekt OneWorld ook de eigen kledingkast. We vragen collega's voor één keer hun kastdeuren te openen voor een kritische check.

Deel 4: Sanne Terlingen (30), onderzoeksjournalist

Totaal aantal kledingstukken
“170.”

Gegarandeerd duurzaam
“Dat stempel geeft een onderzoeksjournalist natuurlijk nooit zolang iets niet tot op de bodem is uitgezocht. Alleen voor m’n vintage trouwjurk steek ik mijn hand in het vuur.”

Tweedehands of vintage
“Ik heb een jurk van Thelma, een soort van tante. Ze heeft ’m toen ze in de twintig was laten naaien. Ze is nu in de zeventig. Da’s best vintage, toch?
Graag zou ik willen zeggen dat ik bewust nooit fast fashion koop, maar dat is niet helemaal waar. Dat komt doordat veel – al of niet duurzame – winkels eenvoudigweg mijn maat niet hebben. De meeste spijkerbroeken beginnen meestal pas bij maat 26 en die zijn altijd te groot. Ook bij vintage kom ik mijn maat niet tegen. Daarom shop ik bij duurdere, niet per definitie duurzame, kledingzaken. Want die hebben wel kleine maten.”

De schoenen van Jimmy Choo zijn niet duurzaam. De jurk – gemaakt door een Thaise kleermaker die zichzelf Mr. Armani noemt – wel.De kledingkast van Sanne Terlingen

Guilty pleasures
“Hoge hakken! Waaronder mijn veel te dure, niet duurzame trouwschoenen van Jimmy Choo plus een halve miskoop: mijn favoriete gouden schoentjes die alleen aankunnen als ik een zit-bijeenkomst heb.”

Opvallend
“Ik ben slecht in kleding weggooien. Oude spijkerbroeken worden eerst gedegradeerd tot weekendspijkerbroeken, vervolgens tot klusoutfits. Rokken die ik niet meer naar de redactie aantrek, maar die nog wel in gave staat zijn, neem ik mee op reportage in Afrika. Daar laat ik ze achter bij mensen die ik tijdens mijn bezoek ontmoet.”

Oordeel OneWorld-stijlpolitie
De gescheurde spijkerbroeken heeft Sanne bij het bereiken van de 30-jarige leeftijd afgezworen. Er is één constante in haar kledingstijl – denk hip, strak, kort, zwart, leer én kant – en dat zijn de ultrahooggehakte pumps, laarsjes en zomerschoenen. Ze heeft er 24 paar van, wat als lichte schoenverslaving had kunnen worden aangemerkt, ware het niet dat slippers en wandelschoenen ook zijn meegeteld. De jurk van ‘tante’ Thelma mag worden aangemerkt als überduurzaam. En verder heeft Sanne het als ‘petite’ moeilijk in al die winkels met ‘Hollandse’ maten. En als ze dan een keer een colbertje (al of niet duurzaam) koopt, doet zij daar gerust tien jaar mee, toch mooi een derde van haar leven. Sanne, zo concluderen wij, heeft genoeg hart voor duurzaamheid.

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief