03_RedVakantie

Illustratie: Farhad Foroutanian

En, zijn jullie allemaal gezond? Dit is altijd de eerste prangende vraag van mijn schoomoeder wanneer we terugkomen van vakantie. Niet dat ze last heeft van hypochondrie – integendeel, als ik me druk maak over een onduidelijk griepje bij een van mijn kinderen, zal zij als eerste roepen dat het wel los zal lopen – maar op reis gaan naar het buitenland is in haar ogen lichtelijk riskant. Een vaag virus, een verkeerde beweging op een smal Alpenpad, een duik in een poel vol foute algen en je bent de pineut. (Bij vakanties in Nederland hoor ik die vraag nooit. Dan is de enige cruciale kwestie: Hebben jullie goed gegeten? Of hadden ze goede bedden?)Natuurlijk blijf ik ook graag gezond, eet en drink ik graag lekker en slaap ik het best op een goede matras. Maar ik heb wel een heel ander criterium voor een geslaagde vakantie, namelijk: heb ik inspiratie opgedaan? En dan bedoel ik niet ideeën voor een paar goede artikelen in Vice Versa, maar voor dingen die ik vaak niet eens uitvoer. Als ik thuis ben, ga ik de muur paars schilderen, neem ik écht saxofoonles, blijf ik het hele jaar relaxed – dat soort gewichtige zaken.

Dat die plannen al snel sneuvelen dankzij een ongeduldig trappelende massa e-mails op mijn werk, chagrijnige caissières in de supermarkt en grauwe luchten vol dreinende regen, dat laat ik hier maar even terzijde. Waar het om gaat, is dat het belangrijk is eens in de zoveel tijd je geest te resetten. Dat ik die ideeën überhaupt krijg, geeft voor mij aan dat mijn hoofd vrij is gemaakt.

Na zo’n vakantie ga ik weer fris aan de slag. U pakt dat misschien anders aan – u gaat het liefst in februari op reis, u loopt dagelijks hard in het bos of u zingt zich schor in een rockband. Allemaal prima als u daar innerlijke rust uit haalt, maar doe deze zomer ook eens wat nieuwe inspiratie op voor uw werk. Want om eerlijk te zijn, de ontwikkelingssector kan best wat verfrissing gebruiken.

We willen het zó graag goed doen, dat we soms ongewild en ongemerkt in een kramp schieten. Dan zien we alleen nog maar de beschuldigende cijfers in dat kritische evaluatierapport en worstelen we dagenlang met een weerbarstige subsidieaanvraag. Misschien dromen we ’s nachts wel over ‘beleidskaders’ en ‘draagvlakversterking’. Daarom bij dezen een welgemeend advies: laat los die kramp en kijk eens over de muurtjes van uw organisatie heen.

In dit nummer alvast een aanzet van onze kant. Een uitgebreid artikel over vrijhandel bijvoorbeeld. Omdat armoedebestrijding nu eenmaal veel meer omvat dan het opzetten of steunen van mooie projecten. Mocht u de draad zijn kwijtgeraakt bij dit onderwerp, pak hem dan nu weer op. Verderop leest u een pleidooi voor meer bezinning op onze drijfveren in plaats van de bezetenheid van het cijferfetisjisme. U wordt aan het denken gezet over immigranten als de nieuwe ontwikkelingswerkers en de cruciale rol die media kunnen spelen. Natuurlijk komt er ook inspiratie uit het buitenland met reportages over kamelen in Ethiopië en jeugdbendes in Midden-Amerika. En uiteraard hebben we voor u ook een verslag van de beleidsdialoog, de ultieme introspectie van de ontwikkelingssector op dit moment. Mijn zomerse advies geldt, eerlijk is eerlijk, ook voor onszelf. Vice Versa moet ernstig nadenken over haar eigen toekomst: heeft u eigenlijk wel behoefte aan ons? Ook daarover leest u meer in dit nummer.

Waar u niets over leest, maar waar ik persoonlijk wel benieuwd naar ben, is hoe minister Bert Koenders in de drukte van alledag de tijd neemt om zich weer op te laden. Werkt de minister nu ergens in Portugal zwetend de verslagen van de beleidsdialoogconferenties door? Kanoot hij dagenlang over Finse meertjes en denkt hij juist nergens aan? Of sluit hij zich gewoon een paar weken in huis op – gordijnen dicht, telefoon uit – blij dat hij eindelijk rustig de krant kan lezen?

U denkt vast dat ik een grapje maak. Maar nee, dit zou ik serieus wel eens willen weten. Maar ik zal het nooit weten, ben ik bang. Of ik moet Bert Koenders straks toevallig tegen komen in een kano. Dan zal ik het natuurlijk vragen. En dan laat ik het u weten. Heb ik ook weer een spannend verhaal voor mijn schoonmoeder.  

Marusja Aangeenbrug,
hoofdredacteur ad interim
redactie@viceversaonline.nl

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief