Gewapende conflicten zijn vaak complex. Betrouwbare informatie ontbreekt en de situatie verandert voordurend. Voor internationale ontwikkelingsorganisaties als Cordaid of Oxfam Novib is het vaak ondoenlijk om precies te weten wat er aan de hand is. Toch willen ze iets doen. Daarom ontkomen ze er niet aan de zaak te versimpelen, stelt Van Leeuwen. "Ze maken dan een plaatje van de situatie zoals ze denken dat het zit, met allerlei veronderstellingen." Die aannames zijn vaak gebaseerd op ideaalbeelden die ontstaan in de internationale discussie over vredesopbouw, en niet op de lokale situatie.

Lokale Organisaties
Een belangrijke veronderstelling is dat lokale organisaties beter vrede tussen de partijen kunnen bevorderen dan de lokale overheid. De overheid was namelijk vaak partij in het
conflict en heeft daarmee haar legitimiteit verloren. Lokale ngo's zouden die rol van de overheid kunnen overnemen, is het idee. "Maar", zegt Van Leeuwen, "dat kan niet altijd. Lokale organisaties zijn niet per definitie democratischer, en ze hebben de overheid ook nodig."

Vredesmonument
Het Vredesmonument fotoCC

Vrouwen vredelievender?
Verder nemen internationale organisaties bijvoorbeeld aan dat vrouwen vredelievender zijn dan mannen en dat vrouwenorganisaties daarom beter zijn voor het vredeswerk. Van Leeuwen kwam dat tegen bij onderzoek bij een vredesorganisatie in Zuid Soedan. "Die organisatie had veel bereikt in vredesopbouw, maar slaagde niet in de missie die internationale organisaties voor de organisatie in gedachten hadden, namelijk verzoening brengen tussen verschillende etnische groepen en geweld tegen vrouwen aanpakken."

Etnische groepen

gesprekken op lokaal niveau
Gesprekken op lokaal niveau fotoCC


Dat kwam doordat de vrouwen uit de lokale vrouwengroepen uit dezelfde etnische groep kwamen, waardoor interetnische verzoening moeilijk werd. Ook was het geweld tegen vrouwen gerelateerd aan alcoholgebruik, terwijl veel groepsleden hun inkomen haalden uit het brouwen van lokaal bier. Zij zagen het thema van geweld tegen vrouwen helemaal niet zitten. Uiteindelijk betekende vredesopbouw voor deze vrouwen het geregeld bij elkaar komen en delen van ervaringen. Van Leeuwen: "Dat is wel degelijk vredesopbouw, maar het staat ver af van de grootse doelstellingen van de vredesorganisatie en hun internationale donor."

Sinds 27 juni 2008 heeft de Verenigde Naties haar eigen Peacebuilding Commission (PBC) opgericht.  De commissie moet vredesmissies in conflictgebieden ondersteunen.
De belangrijkste taken zullen zijn;
1. Het samenbrengen van alle relevante actoren, zoals internationale donors, de internationale financiële instituties, nationale overheden en landen die militairen naar een conflictgebied zenden.
2. Het samenbrengen van bronnen.
3. Strategieën geven voor postconflict gebieden en aandacht besteden aan oorzaken die vrede kunnen ondermijnen.

 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief