Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 4 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

“Ik word veel te dik”, zucht mijn Indonesische vriendin Kamela. Al die etentjes waar ze deze dagen voor wordt uitgenodigd om het vasten samen met vrienden en familieleden te verbreken, dijen haar figuur behoorlijk uit. “Soms heb ik wel drie partijtjes op een avond. Het is ongepast om er ook maar een af te slaan. Overal waar ik kom roepen ze: ‘Joh, neem nog een schep, nog een toetje’, vervolgt ze klagend.” Na al die weldaad ’s nachts kan ze zich overdag op werk maar moelijk concentreren. Gisteren viel ze in slaap. Om wakker te blijven nam ze stiekem een kopje koffie. Hoe verder de Ramadan gevorderd is in Indonesië, hoe chagrijniger mijn vriendin wordt. De etentjes komen haar keel uit.

De groeiende middenklasse in de opkomende economische wereldmacht, zoals Indonesië zich tegenwoordig mag noemen, heeft voor het eerst voldoende geld om het vasten uitbundig te vieren. Ze weten niet van ophouden. De voorbereidingen van ‘het kerstfeest van de moslims’ begon dit jaar al vroeg. Stapels luxe eten lagen al maanden van te voren in de supermarkten te wachten.

“Maar waar is de boodschap van de vastenmaand nog gebleven?”, vraag ik aan mijn moslimvrienden. Was Ramadan niet bedoeld om te ervaren wat het is om honger te hebben? Solidariteit tussen arm en rijk? Studenten vieren ’s nachts tot in de vroege uurtjes feest. Na het ‘ontbijt’ slapen ze tot het bijna zonsondergang is om zich dan opnieuw in de feestkleren te hijsen. Vasten is feesten.

Niet voor de minder bedeelde moslims die klagen dat tijdens de ramadan de prijzen van levensmiddelen de pan uit rijzen. Een kilo pepertjes, onmisbaar voor de sambal, kost twee keer zoveel. “Prijzen gaan niet omhoog omdat er schaarste is, maar er wordt gewoon te veel gegeten!”, zegt een woedende Indonesische vrouw. Afgelopen zondag nam ze haar wok mee naar het plein voor het presidentiële paleis. Samen met enkele vriendinnen bakte ze uit protest stenen.

Veel zal de demonstratie niet hebben uitgehaald. Aan het figuur van zowel de president als zijn vrouw is te zien dat ze van veel en lekker eten houden. Net zoals mijn vriendin Kamela slaan ze zeker geen dinertje over. Vermoedelijk zal de First Lady na het Suikerfeest ook haar man adviseren het nu maar wat rustiger aan te doen. Wellicht op een ramadan dieet? Even echt vasten om al die overtollige kilo’s weer kwijt te raken.

 

 

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€4 per maand)
wilma2

Wilma van der Maten

Wilma van der Maten woont in Jakarta en werkt als freelance journalist voor onder andere OneWorld, het Parool, DPD, VPRO, VRT en Elsevier.
Profielpagina