Li Chunmei
Li Chunmei

Het verhaal van Li Chunmei is alleen uitzonderlijk, omdat het in 2002 wereldwijd bekend werd door een publicatie in de Washington Post. In de grofweg achtduizend fabrieken die speelgoed maken voor de wereldmarkt is dit soort arbeidsomstandigheden gemeengoed. China maakt driekwart van het speelgoed in de wereld en dat aandeel groeit nog steeds. De concurrentie op die markt is groot, de prijzen moeten steeds verder omlaag. Keer op keer blijken fabrieken dat te bereiken door de Chinese wetgeving op het terrein van arbeidsrecht op grove wijze te schenden.

 
Sinds de documentaire China Blue zou dat eigenlijk niemand in het Westen moeten verbazen. Die film toonde het dagelijkse leven van de 16-jarige Jasmine, die draadjes van jeans moest knippen in een spijkerbroekenfabriek in China's provincie Guangdong. Ze verdiende omgerekend vijf eurocent per uur, werkte soms twintig uur per dag en zeven dagen per week.
 
China BlueControles
Sommige westerse bedrijven die de goederen afnemen laten de arbeidsomstandigheden controleren, omdat hun imago dat vereist. Hun inspecteurs knopen praatjes aan met werknemers tijdens lunchpauzes of controleren werktijden door voor de poort te posten, waarna ze de Chinese directie confronteren met de bewijzen. Maar veel lijkt dat niet op te leveren. Een bijkomend probleem is bovendien dat de officiële Chinese leverancier van het speelgoed vaak een groot deel van de productie uitbesteed aan onderaannemers, die het weer verder uitbesteden. Onder wat voor omstandigheden het speelgoed uiteindelijk is gemaakt, weet dan niemand meer.
 

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief