Journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Nick: Overal ter wereld neemt de druk op de fossiele industrie toe, ook in Nederland. Vorig jaar waren Lena en ik op de Tegengas-actieweek in Groningen, georganiseerd vanuit het Groenfront! netwerk. Tijdens deze zomerse gathering werd ons een hoop duidelijk over de omvang van het gasprobleem. Voordat we erheen gingen, hadden we al veel geleerd over de praktijken van de NAM (Shell en Exxon) en de hieruit voortvloeiende ellende. Echter, niets heeft ons meer overtuigd van de noodzaak om hiertegen in actie te komen dan de verhalen van de Groningers zelf. In datzelfde jaar was ik betrokken bij de bezetting van het GasTerra gebouw, het handelscentrum voor het gas dat de NAM oppompt. Met lock-ons en fietssloten hadden we ons op de 4e verdieping van het gebouw vastgeketend. Aan de voorgevel hingen we het spandoek ‘Shell, Exxon & Staat – RAMP voor Grunn & Klimaat’. Na een lange dag dwarsliggen volgden er tot mijn verbazing geen aanhoudingen. Via Twitter liet de burgemeester zijn sympathie voor onze actie blijken. Hoe kon hij ook anders. Het aantal huizen dat door de gasbevingen is getroffen, reikt inmiddels tot boven de honderdduizend.

Actie bij NAM-gaslocatie in Bierum tijdens Tegengas actieweek, Groningen 2015’ (foto: Nick en Lena)Actie bij NAM-gaslocatie in Bierum tijdens Tegengas actieweek, Groningen 2015 (foto: Nick en Lena)

Waar miljoenen worden verdiend, delven het klimaat en de bevolking het onderspit. In tegenstelling tot wat veel mensen in Nederland willen geloven hoef je niet ver van je bed te zoeken om deze realiteit gewaar te worden. In Groningen wordt al jaren tegen de gaswinning gestreden. Gaswinning betekent winst voor de NAM en verlies voor de Groningers. Ik vind het schandalig dat mensen in de getroffen gebieden het moeten opnemen tegen grootmachten als Shell en Exxon. Eerder dit jaar sprak ik een man die zijn huis aan de straatstenen niet kwijt kon, omdat niemand in het getroffen gebied wil wonen. "De NAM koopt ons uit! En zonder concurrentie kunnen ze ook nog eens zelf de prijs bepalen. Er zijn al meerdere families vertrokken. Onze regio gaat in sneltreinvaart achteruit."

Niets heeft ons meer overtuigd van de noodzaak in actie te komen dan de verhalen van de Groningers zelf

Schrijnende verhalen doen de ronde. Scheurtjes in de huizen, dat wisten we van eerdere bezoeken aan het aardbevingsgebied, maar dat de NAM verantwoordelijk is voor het kapotmaken van mensen, dat hadden wij ons nog niet zo dramatisch voorgesteld. "Er is een verband tussen de gaswinning en de toegenomen werkloosheid, gezondheidsproblemen en spijtig genoeg ook zelfmoorden", vertrouwde een lokale activiste mij toe. "Ik lijd aan chronische stress. Pas geleden ben ik begonnen met pianospelen om mij tijdelijk van de ellende af te kunnen sluiten."

Binnen de kaders van het parlementaire geneuzel krijgen de Groningers haast niets voor elkaar. Rechtszaken bieden vrijwel nooit uitkomst en de politie kan niets voor de mensen betekenen, getuige dit verhaal over een vrouw uit Appingedam, verteld door haar vriendin: "Op een dag kwam ze thuis: schoorsteen verdwenen! Zij verontwaardigd naar het politiebureau. Daar werd ze afgescheept met de mededeling dat ze niets voor haar konden betekenen – de onaangekondigde verwijdering van haar schoorsteen zou immers haar eigen veiligheid dienen." Verantwoordelijke bleek het Centrum Veilig Wonen, een initiatief uit de koker van de NAM, de veroorzaker van de aardbevingen. "Wat kan een mens daar in hemelsnaam tegen beginnen?"

Demonstratie naar het NAM hoofdkantoor, 24 september 2016’ (foto: Laura Ponchel)naar het NAM hoofdkantoor, 24 september 2016 (foto: Laura Ponchel)

Afgelopen weekend was ik in Assen, bij een grote manifestatie voor het (aardbevingbestendige) hoofdkantoor van de NAM. Onder het credo ‘Laat de NAM beven!’ kwamen klimaatactivisten en enkele honderden boze Groningers samen om een symbolische aardbeving te veroorzaken. In verband met andere ‘activistiviteiten’ kon Lena er niet bij zijn. De demonstratie ademde een vreemde combinatie van strijdbaarheid, vrolijkheid en verslagenheid. Ik raad iedereen aan om zelf eens door Groningen te reizen en de verhalen aan te horen. Velen in mijn omgeving hebben geen idee van wat zich daar momenteel afspeelt. Om de rampzalige gevolgen van klimaatverandering af te wenden moeten we de energietransitie in een stroomversnelling brengen, door de lokale strijd tegen fossiele projecten te steunen en aan een slagvaardige beweging te bouwen. Er is nog een wereld te winnen, of liever ‘te redden’. Het verzet tegen gas groeit. Kom ook in actie! Het is de hoogste tijd om de gaskraan dicht te draaien.

 

 

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)