[[{“fid”:”31273″,”view_mode”:”file_styles_artikel_halve_breedte”,”fields”:{“format”:”file_styles_artikel_halve_breedte”,”field_file_image_alt_text[und][0][value]”:””,”field_file_image_title_text[und][0][value]”:””},”type”:”media”,”link_text”:null,”attributes”:{“class”:”styles file-styles artikel_halve_breedte media-element file-file-styles-artikel-halve-breedte”,”id”:”styles-4-0″}}]]

Lachend langs het pompstation

  • Daniëlle Hoogendijk (38)
  • Freelance internetprofessional
  • Rijdt een Nissan LEAF

“Ik rijd elektrisch voor een zo klein mogelijke ecologische voetafdruk. Je moet stapje voor stapje streven naar een beter en groener leven, vind ik. Maar ja, ik ben ook een fervent autorijder en ik houd niet van het openbaar vervoer. Dan is elektrisch rijden een uitkomst. Oké, er is weleens gedoe. Kom je bij een oplaadpunt, doet-ie het niet. Of mensen doorkruisen mijn goed geplande reis omdat ze hun benzineauto parkeren bij de laadpaal. Soms moet je 90 kilometer per uur rijden om de accu’s te sparen. Dat is wel even wennen voor een linkerbaanrijder als ik. Maar als je openstaat voor de voordelen van elektrisch rijden, wil je al snel niet anders meer. Je leert meer tijd te nemen voor een reis met deze auto, en uiteindelijk kom je overal waar je naartoe wilt. En als je langs een pompstation rijdt, met die belachelijk hoge literprijzen, krijg je snel een glimlach op je gezicht.”

 

[[{“fid”:”31274″,”view_mode”:”file_styles_artikel_halve_breedte”,”fields”:{“format”:”file_styles_artikel_halve_breedte”,”field_file_image_alt_text[und][0][value]”:””,”field_file_image_title_text[und][0][value]”:””},”type”:”media”,”link_text”:null,”attributes”:{“class”:”styles file-styles artikel_halve_breedte media-element file-file-styles-artikel-halve-breedte”,”id”:”styles-4-0″}}]]

Rijdende smartphone

  • Maurice Pahladsingh (47)
  • Interim-manager en raadslid D66 Oud-Beijerland
  • Rijdt een Nissan LEAF

“Ik rijd nu anderhalve maand elektrisch, en het bevalt uitstekend. Mijn oude auto – een zescilinder van de BMW 3-serie – heb ik nog, maar daar heb ik alleen nog laatst op een zonnige dag in gereden; het is een cabriolet. Die rit kostte een paar tientjes aan benzine. Toen dacht ik: daar kun je een maand elektrisch mee rijden. In het begin moest ik wennen. Zo moet je bewuster plannen omdat je voor langere ritten een oplaadpunt nodig hebt. Dat betekent soms een wandeling van een paar minuten naar je bestemming of een tussenstop bij een snellader. Het went: je drinkt een kop koffie in een nabijgelegen restaurant en checkt je e-mail. Elektrisch rijden heeft een hoog fun-gehalte. Ik houd van technische snufjes, en deze auto lijkt wel een rijdende smartphone met alle apps en functies van het navigatiepaneel. Ik heb een groene levensstijl: ik eet biologisch, heb zonnepanelen op mijn dak en leef onder het motto ‘minder, maar beter’. Daar hoort een elektrische auto bij.”

 

[[{“fid”:”31275″,”view_mode”:”file_styles_artikel_halve_breedte”,”fields”:{“format”:”file_styles_artikel_halve_breedte”,”field_file_image_alt_text[und][0][value]”:””,”field_file_image_title_text[und][0][value]”:””},”type”:”media”,”link_text”:null,”attributes”:{“class”:”styles file-styles artikel_halve_breedte media-element file-file-styles-artikel-halve-breedte”,”id”:”styles-4-0″}}]]

Met de bolide naar de camping

  • Ronald van Wuijtswinkel (48)
  • Verandermanager
  • Rijdt een Tesla Model S

“Ik ben geen autogek, maar deze is fantastisch. Je krijgt mij echt niet meer in een fossiele auto. Ik was een van de eersten in Nederland met een elektrische auto; anderhalf jaar moest ik wachten voor ik ’m kon ophalen. Ik houd van pionieren met techniek en was benieuwd hoe de auto van de toekomst werkt en rijdt in het dagelijks leven. Daarnaast past-ie bij mijn groene levensstijl; mijn huis heb ik ook klimaatneutraal gemaakt. Het bereik van de accu’s speelt nauwelijks een rol. Een Tesla kan makkelijk 350 kilometer rijden, en je laadt hem met een ‘supercharger’ – met gratis stroom van Tesla – in een half uur voor 80 procent vol. Dit jaar ben ik ermee naar onze camping in Zuid-Frankrijk gereden. Dat gaat prima, maar je moet de route wel even plannen langs de oplaadpunten. Iedereen op de camping wilde een rondje meerijden, wat natuurlijk mocht. Er was nog een Tesla-rijder, maar die had hem thuis gelaten. Hij baalde als een stekker toen hij mij zag rijden.”

 

[[{“fid”:”31276″,”view_mode”:”file_styles_artikel_halve_breedte”,”fields”:{“format”:”file_styles_artikel_halve_breedte”,”field_file_image_alt_text[und][0][value]”:””,”field_file_image_title_text[und][0][value]”:””},”type”:”media”,”link_text”:null,”attributes”:{“class”:”styles file-styles artikel_halve_breedte media-element file-file-styles-artikel-halve-breedte”,”id”:”styles-4-0″}}]]

Toeteren voor de vogels

  • Irma van Boheemen (49)
  • Directiesecretaresse
  • Rijdt een BMW i3

“Ik vind het vooral een hele leuke auto. Hip, strak, ruim. Het is een kek wagentje. Hij rijdt als alle andere auto’s, met als enig verschil dat hij snel optrekt en op de motor remt om de accu’s op te laden. Na een uurtje heb je dat wel door. Iedereen vraagt hoever je met zo’n elektrische auto kunt rijden, maar voor mij is dat geen issue. Ik laad ’m op mijn werk op, zo zitten de accu’s altijd vol. Dat is nog gratis ook en ik hoef nooit meer naar een tankstation, heerlijk. Om eerlijk te zijn was het fiscale voordeel de belangrijkste reden om deze auto te kopen. Dat hij groen en schoon is, is natuurlijk mooi meegenomen. Waar ik aan moest wennen, is dat-ie zo stil is. Ik woon in een bos op de Veluwe, en op het pad naar mijn huis horen de vogels me nooit. Ik moet toeteren om ze te waarschuwen dat ik eraan kom.”

Bewuster geworden door dit artikel?

Onze journalistiek is toegankelijk voor iedereen en dat willen we zo houden. Met een kleine bijdrage help jij ons anderen ook bewust te maken. Alvast bedankt!

Ja, ik doe graag een eenmalige donatie!
Hoeveel wil je doneren?
670

Over de auteur

Bezoek auteurspagina

Ik wil dat OneWorld blijft bestaan

AbonneerDoneer

Lees je bewust via onze wekelijkse nieuwsbrief