Zwerfvuil

01-05-2006
Door: Tekst: Hanneke Terwiel


Hier heeft men dat probleem niet. Onder het motto 'een schone auto begint met het raampje opendraaien...' gaat echt álles direct naar buiten. Hypocriete, autobezittende wereldverbeteraar die ik ben, wil ik nog weleens luid op de toeter drukken als er voor me weer zo´n lading plastic waterflesjes of lege chipszakken over boord gaat. Ziezo, weer even aan de nodige bewustwording gedaan...

Manieren om deze negatieve welvaartstekenen tegen te gaan, zijn er bijna niet. Afvalinzameling en -verwerking staan hier nog in de kinderschoenen. Tel daar dat ontbrekende Postbus 51-gevoel bij op, en het resultaat ligt er: tonnen zwerfvuil langs de kant van de weg. Geen goede reclame voor een land waar men het - na het opdrogen van de olie - zal moeten hebben van het toerisme, en waar de natuurlijke hulpbronnen voor velen de enige bestaansmiddelen vormen.

Ik weet het: de ontbossing van het Amazonewoud en lekkende oliepijpleidingen hebben waarschijnlijk een veel groter effect op de natuurlijke omgeving. Toch kan ik die neiging om hard te toeteren maar niet onderdrukken. 'Raam open en gooien' is tenslotte wél de meest zichtbare vorm van milieuvervuiling!

Omdat ik weet dat je er met toeteren alleen niet komt, ben ik maar weer eens bij mezelf begonnen. Ik gooi mijn snoeppapiertjes nu heel demonstratief in de prullenbak. Toet! Ik zamel mijn oude papier op kantoor apart in, zeg nee tegen de plasticzakjes in de supermarkt. Toettoet! En ga binnenkort echt die langgeplande fiets kopen. TOET! Ehh... tring!



Reacties