Zuiden ongedurig door trage voortgang bij IMF

18-04-2005
Door: OneWorld Redactie
Bron: IPS

Als verwacht werd de G8 (de groep van de rijkste industrielanden) het zaterdag niet eens over een schuldverlichting voor de armste landen. De rijkelandenclub is het eens over het nut en de noodzaak van schuldverlichting maar kan geen consensus bereiken over hoe die te financieren. Met name het idee om de aflossing te betalen door de goudvoorraden van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) gedeeltelijk te verkopen zit sommige G8-landen nog dwars. De Britse minister van Financiën Gordon Brown wil ervoor zorgen dat er een akkoord komt in juli op de top van de G8.

De ontwikkelingslanden ergeren zich aan het uitblijven van hervormingen bij het IMF en de Wereldbank. De G24, een groep landen onder leiding van Brazilië en India, klaagde gisteren nogmaals het gebrek aan inspraak van de ontwikkelingslanden aan. De ministers van Financiën van die landen kwamen naar buiten met een gezamenlijke verklaring.

'De rol van de lage inkomenslanden in het besluitvormingsproces is extreem beperkt', zei de G24. Die kritiek is niet nieuw en de instellingen bereiden daarom hervormingen voor. Maar de G24-ministers toonden zich 'erg ontgoocheld dat er geen vooruitgang werd geboekt'. Ze vragen om 'concrete acties om het democratisch gehalte en de participatie van ontwikkelingslanden bij de besluitvorming van het IMF en de Wereldbank te vergroten.'

Het IMF wordt traditioneel voorgezeten door een Europeaan en de Wereldbank door een Amerikaan. De benoeming van de voorzitters weerspiegelt nog de economische machtsverhoudingen van na de Tweede Wereldoorlog, zeggen de G24. Bij de oprichting van het IMF en de Wereldbank in 1944 produceerden de G7 het gros van de goederen in de wereld, nu is dat nog de helft. In 1944 waren de VS de grootste geldschieter. Vandaag is Amerika de grootste schuldenaar in de wereld.

'De huidige besluitvorming staat haaks op de nieuwe economische realiteiten', zegt Ariel Buira, directeur van het secretariaat van de G24. 'Als de instellingen relevant willen blijven, moeten er veranderingen komen. Het heeft veel moeite gekost om ze op te richten en we willen ze niet vernietigen.'

De besluitvorming bij het IMF en de Wereldbank is ver verwijderd van het principe één-land-één-stem. De 46 Afrikaanse landen onder de Sahara hebben slechts twee directeuren bij de Wereldbank en het IMF, terwijl acht landen uit het Noorden er elk één hebben. De directeuren van de G8 vertegenwoordigen samen meer dan de helft van de stemmen bij de Bank en het Fonds. De VS beschikken over een veto bij beslissingen die een zogenaamde 'supermeerderheid' (60 procent) vereisen.

Hervorming

Het IMF maakt sinds eind 2004 een grondige studie over haar eigen werking met het oog op een strategische hervorming. Het hervormingsplan zal waarschijnlijk aan het einde van de zomer klaar zijn. Vrijdag maakte IMF-onderdirecteur Rodrigo de Rato al een tussenstand op.

Drie voorstellen springen in het oog. De instelling zou het economisch beleid van alle landen willen beoordelen in een rating voor internationale investeerders. Dat komt neer op een uitbreiding van de huidige rol van het IMF.

Een tweede opmerkelijke voorstel is de 'collectieve actieclausule' - een procedure om de schulden van de armste landen voor honderd procent kwijt te schelden als daarvoor een meerderheid van minstens 60 procent wordt gevonden.

Verder wil het IMF meer aandacht besteden aan de specifieke situatie van bepaalde landen. Dat is mogelijk een antwoord op de vaak gehoorde kritiek dat de instelling steeds dezelfde economische recepten oplegt: de handel vrijmaken, de openbare uitgaven beperken en dereguleren.


Verklaring van de G24
Rapport over de hervormingsplannen van het IMF

Reacties