Startende werelddoeners aan het woord

31-07-2017 Bron: OneWorld
Een van de projecten van Tomorrow Vijana. Foto: Ilse Pijnenburg
Achtergrond – 

De een brengt ondergoed naar Lesbos, een ander bouwt een school in Tanzania en een derde helpt vluchtelingen in Nederland aan een baan. Hoe kwamen ze op die ideeën? En – misschien nog wel belangrijker – hoe verandert een ambitieus idee in een uitvoerbaar plan? In de serie ‘Startende Werelddoeners’ verzamelen we praktische tips, adviezen en waarschuwingen voor mensen die aan het begin van hun werelddoeners-carrière staan.

Deel 4: Drie startende werelddoeners delen hun struggles, ervaringen en geleerde lessen.

‘Ik ontdek nog steeds hoe ik dingen beter had kunnen doen’

Annemaaike Kruisselbrink (28)– BackUp Uganda, is een jaar bezig.

Kruisselbrink studeerde ontwikkelingsstudies en vertrok voor haar eindonderzoek naar Uganda. Na even terug te zijn geweest in Nederland vertrok ze opnieuw naar het Afrikaanse land, voor onbepaalde tijd. Een jaar geleden zette ze met Ugandese collega Ronald Okello BackUp Uganda op, een organisatie die individuele aandacht voor scholieren met leerproblemen wil stimuleren.

Overleg bij Backup Uganda. Foto: Backup UgandaOverleg bij Backup Uganda. Foto: Backup Uganda

Volgens Kruisselbrink heb je veel tijd nodig om er achter te komen wat wel en wat niet werkt: “Wij hebben het nut en de opbrengst van onze projecten van te voren uitgebreid gecheckt met een pilotproject en een baseline onderzoek, maar zelfs dat bleek nog niet voldoende. We zijn nu een jaar bezig, en we ontdekken nog steeds hoe we sommige dingen beter hadden kunnen doen. Dat kost gewoon echt een jaar vol gesprekken en ervaringen. Pin je dus niet vast, maar sta open voor reflectie en verandering. Gun jezelf de tijd.”

“Onze grootste uitdaging is nu het binnenhalen van donaties en fondsen. Veel donateurs willen direct resultaat zien. Omdat wij diensten verstrekken en geen producten, kan het langer duren voordat ons werk resultaat geeft. Dat soms best lastig.”

‘Ik wil naar een professionele organisatie met betaalde krachten’

Marc van der Sterren (46) – Farming Africa, opstartfase

Marc van der Sterren begon in 2014 het weblog ‘Farming Africa’, waar hij artikelen publiceerde over kleinschalige boeren in Afrika. Met de vele contacten die hij in Oost-Afrika heeft, en de kennis die hij inmiddels over het thema heeft opgedaan,  wil hij verschillende projecten starten, zoals demonstratieboerderijen en bibliotheken waar boeren informatie kunnen vinden.

Marc van der Sterren in Nigeria. Foto: Marc van der SterrenMarc van der Sterren in Nigeria. Foto: Marc van der Sterren

“Ik ben nog aan het uitzoeken hoe ik de organisatie het beste kan invullen. Ik heb oriënterende gesprekken gehad met organisaties met vergelijkbare projecten. Ik heb ook al een paar mensen om mij heen verzameld die mee willen helpen, maar dat zijn er helaas nog niet genoeg. Ik merk dat het lastig is om gemotiveerde mensen te vinden die zich aan dit project willen binden.”

“Binnenkort komen we voor de tweede keer bij elkaar om concrete stappen te zetten. We gaan bijvoorbeeld uitzoeken of we onszelf als stichting willen registreren. Ik wil beginnen op vrijwillige basis, maar daar wil ik uiteindelijk vanaf. Anders moet het werk worden gedaan in de vrije uurtjes die je ’s avonds nog over hebt, en dan kun je het volgens mij niet groots neerzetten. Ik streef naar een professionele organisatie met betaalde krachten.”

‘Als ik heel enthousiast ben, ga ik wel eens te snel’

Ilse Pijnenburg (22) – Tomorrow Vijana, is een half jaar bezig

In vluchtelingenkamp Rwamwanja Refugee Settlement in Uganda wonen veel mensen uit de Democratische Republiek Congo. Zij zijn Franstalig of met een lokale taal opgevoed, wat in het Engelstalige Uganda regelmatig voor problemen en miscommunicatie zorgt. Omdat de aanwezige organisaties in het kamp daar niets mee deden, besloot een aantal inwoners van het kamp zelf Engelse lessen te organiseren.

Engelse les in Rwamwanja Refugee Settlement. Foto: Ilse Pijnenburg

“Toen ze vroegen of ik hen kon helpen, heb ik direct ja gezegd”, vertelt Pijnenburg. “Het uitgangspunt van onze organisatie is dat projecten echt vanuit de mensen zelf moeten komen. Er zijn teveel organisaties die niet goed communiceren met de doelgroep, die projecten opzetten die eigenlijk overbodig zijn. Het is een fout die ik zelf ook wel eens maak. Als ik heel enthousiast ben, wil ik wel eens te snel gaan, zonder bij iedereen te checken of het wel een goed idee is. Gelukkig wijzen mijn collega’s me daar dan op.”

“Naast Engelse les zijn er ook andere projecten opgezet. Zo hebben we een 'albino protection programme' en een kleermaakstergroep, waar vrouwen leren hun eigen business op te zetten”, vertelt Pijnenburg. Nu wil de organisatie groeien:  “In Uganda zijn we al geregistreerd, ik wil ook vanuit Nederland een stichting oprichten, daar ga ik me binnenkort in verdiepen.” 

Heb je een goed advies voor deze starters? Reageer dan in de reactiebox onder dit artikel.

Ben jij zelf een startende werelddoener en wil je meer weten over het opzetten van een project? Lees dan de andere artikelen in de serie Startende Werelddoeners.
Deel 1: Zes adviezen voor startende werelddoeners
Deel 2: Komt jouw project in aanmerking voor financiering?
Deel 3: Zes verkeerde redenen om een ontwikkelingsproject te starten

Veerle Vogelzang
Lees meer van deze auteur >

Reacties