Webloggen populair onder Arabische vrouwen

23-05-2006
Door: Nicolien den Boer
Bron: Wereldomroep

 

De weblogs zijn voor veel vrouwen een eerste mogelijkheid om zich vrij en publiekelijk te uiten, en voor de toeschouwer een unieke kans om een kijkje te nemen in het hoofd van de Arabische vrouw; een wereld die tot nu toe meestal gesloten bleef.
 
Dat het voornamelijk jonge vrouwen zijn die bloggen, is niet zo vreemd, stelt Robbert Woltering, arabist en onderzoeker van het International Institute for the Study of Islam in the Modern world (ISIM). "Ze vullen eigenlijk een gat op. De redacties van de Arabische pers worden bevolkt door oudere mannen, zodat het vrouwelijk perspectief onderbelicht blijft."
 
Wie voor het eerst surft langs de weblogs van de vrouwen in het Midden-Oosten en de Maghreb, vindt voornamelijk Engelstalige en Franstalige dagboeken, en veel minder Arabische. Aanvankelijk waren de weblogs zelfs alleen maar in het Engels. Volgens Woltering omdat "de informatie over weblogs uitsluitend in het Engels verkrijgbaar was en vanwege de -toen nog - ontoereikende Arabische software."
De weblogmanie onder vrouwen in het Midden-Oosten begon enkele jaren geleden in Iran; een journalist vertaalde de Engelse handleiding voor het maken van een weblog in het Iraans en binnen enkele maanden waren er duizenden Iraanse weblogs. Inmiddels houden honderdduizenden Iraniërs een weblog bij, van wie voornamelijk hogeropgeleide, jonge vrouwen.
 
Voor het eerst konden vrouwen zich publiekelijk vrij uiten. Populaire onderwerpen waren - en zijn - dan ook taboes, als seks en vriendjes. In die zin verschillen hun weblogs niet zo veel van de weblogs van migrantes in het Westen. Maar veel Iraanse weblogs hebben ook aandacht voor de achtergestelde positie van de vrouw in hun land. Zo trekt een bekende Iraanse weblogster, Neda, fel van leer tegen de onderdrukking van de vrouw. Twee maanden geleden schreef ze: "Regime beats Iranian women gathering together in Daneshjoo Park, Tehran....The world should not forget this 8th march which is beautifully, and painfully painted by Iranian women.."
 
Na de Amerikaanse invasie in Irak, maart 2003, sloeg de webloghype over naar Irak. De anonieme vrouw uit Bagdad, met de poëtische naam Riverbend werd razend populair. Inmiddels is zij genomineerd voor een prestigieuze literatuurprijs van de BBC. Wie haar weblog heeft gevolgd, heeft haar leven de afgelopen drie jaar, vanaf de invasie, totaal zien veranderen.
 
De hoopopgeleide Riverbend werkte voor de oorlog als een computerprogrammeur, maar moest haar baan opgeven omdat het te onveilig werd voor vrouwen om alleen naar hun werk te reizen. In haar dagboek wisselen nu stroomtekorten, ontvoeringen en moorden elkaar af: "Three years and the security situation has gone from bad to worse. The country feels like it's on the brink of chaos once more- but a pre-planned, pre-fabricated chaos being led by religious militias and zealots."
 
De meeste weblogs van vrouwen zijn persoonlijke dagboeken waarin zij hun gedachten en dromen op schrift stellen, vaak met veel humor en zelfspot. Woltering noemt de dagboeken "Een unieke kans voor ons om van binnenuit een kijkje te nemen in de hoofden van de Arabische vrouwen."
 
Opmerkelijk is dat de meeste persoonlijke weblogs kritisch zijn. Veel logs geven kritiek op wat ze in de media hebben gezien of gelezen. En dus halen de vrouwen ook vaak uit naar de regimes in het Midden-Oosten.
Daar worden de regimes natuurlijk zenuwachtig van; in onder meer Egypte, Syrië en Tunesië werden al bloggers gearresteerd. De regering van Bahrein heeft onlangs bepaald dat alle webloggers zich moeten registreren: een nauwelijks verhulde manier om de kritische geluiden van de - veelal anonieme - bloggers de mond te snoeren. De Saudische regering stelde een soortgelijke maatregel in, wat ze op een scheldkanonnade kwam te staan van veel webloggers, onder wie studente Farooha, een van de populairste blogsters van haar land: "Get your filthy hands off blogging."
 
Toen de Iraanse vrouwen jaren geleden massaal begonnen te bloggen, spraken analisten van een 'sociale revolutie' en een belangrijke stap op weg naar de emancipatie. Maar het enthousiasme hierover is verstomd; er is niet veel veranderd voor de Iraanse vrouw. Toch mogen we volgens Woltering de weblogs niet onderschatten. "Vrouwen hebben voor het eerst een stem gekregen en ze hebben het idee dat hun stem ertoe doet."

 

Dit artikel is, met toestemming, overgenomen van de Wereldomroep (RNW).

Reacties