Ongelijkheid scholen in Zuid-Afrika bleef na apartheid

19-12-2006
Door: Sybilla Claus
Bron: Trouw

 

Als is de schoolbevolking op de 'goede' scholen nu veel meer gemengd, een school uit een township of op het platteland is niet te vergelijken met het chique Glenwood, zegt prof. Vishanthie Sewpaul, hoofd van de faculteit sociaal werk op de universiteit van KwaZulu-Natal (UKZN). Op de website van Glenwood, een middelbare school voor jongens, spelen zwarte en blanke leerlingen viool en hockey.

"Bovenop de erfenis van het apartheidsregime heeft de regering ook nog eens beleid toegepast, dat ongelijkheid bevordert", zegt Sewpaul, die haar land vertegenwoordigt in een internationale academische raad. Scholen krijgen te weinig geld. Rijke ouders kunnen geld bijleggen. Maar wie arm is, is nog steeds overgeleverd aan scholen met te weinig leraren, waar geweld heerst. Amper een bevorderlijke leeromgeving, aldus Sewpaul.

 Privatisering
Veel basisscholen in Zuid-Afrika draaien op ouderbijdrages en kunnen dan nog slechts minimaal presteren. Een regeringsplan om sommige scholen gratis te maken, is door de scholen afgewezen omdat ze dan niet kunnen overleven.
Eigenlijk is het onderwijs geprivatiseerd, stelt Vishanthie Sewpaul. 'Inmiddels zijn ouders uitgeleverd aan juristen. Zelfs het beetje meubels dat ze hebben, wordt in beslag genomen om de ouderbijdrage te innen. En er zijn scholen zonder water en licht, want die diensten zijn ook geprivatiseerd.' Op de universiteit wordt alles gemeten in geld. 'De lijst met criteria heb ik bestreden. We kunnen beter onderzoeken hoe we honger bij onze studenten kunnen bestrijden, want van een jaarbeurs van 350 euro kan niemand leven.'


De universiteiten, die zich aan het eind van het onderwijstraject bevinden, merken logischerwijs ook de gevolgen. "Het tekent ons succes dat de universiteit niet meer het domein is van rijke blanken. Maar dat de meerderheid op UKZN nu van een arme, zwarte achtergrond komt brengt toch problemen met zich mee." De kamer van het faculteitshoofd ligt vol mappen, onder andere met biografieën van studenten (zie kader). "Ik wil ze leren kennen om de problemen aan te kunnen."

 

 

Veel studenten aan de UKZN zijn straatarm en spreken beroerd Engels, omdat dat niet hun eerste taal is. "We moeten ze toch aannemen, want je moet die erfenis te lijf. Maar het vergt wel extra inzet." Natuurlijk stelt Sewpaul eisen aan haar studenten. Maar als iemand echt zijn best doet om haar in een stuk iets uit te leggen, valt ze niet over een fout gespeld woord.

Lees verder bij Trouw

 

 

 

 



Dit artikel is ten dele -met toestemming- overgenomen van Trouw

 

Universiteit van KwaZulu-Natal

Reacties