Hoe hulporganisaties een blinde vlek hebben voor mensenhandel Djibouti

06-09-2016 Bron: OneWorld
djibouti kaart
Geen enkele mensenrechtenorganisatie maakte sinds 2010 melding van mensenhandel in Djibouti en de invloed van Amerikaanse militaire aanwezigheid daarop. Dat blijkt uit onderzoek van OneWorld naar de publicaties van vijf mensenrechtenorganisaties die veelvuldig over deze thematiek berichten.
Onderzoek – 

Djibouti is het Amerikaanse front in de War on Terror in Afrika, en de uitvalsbasis voor drone-aanvallen op Al-Qaida in Jemen en Al-Shabaab in Somalië. De Amerikanen hebben er hun enige permanente militaire basis in Afrika. Ook de Fransen, Spanjaarden, Italianen, Duitsers, Chinezen en Japanners hebben troepen in Djibouti gestationeerd.

De combinatie van grote aantallen (veelal mannelijke) buitenlandse militairen, migratiestromen, vluchtelingen, armoede en werkloosheid, maakt Djibouti tot een kruitvat voor seksueel geweld en uitbuiting. Bovendien wijzen wetenschappers al jaren op het verband tussen militaire bases en de ontwikkeling van grootschalige seksindustrieën. Denk aan de bordelen en nachtclubs die oppopten op Rest and Recreation-locaties als de Filipijnen en Thailand. En aan alle hulporganisaties die daar inmiddels zijn neergestreken om (minderjarige) meisjes uit de seksindustrie te bevrijden.

“Een tweede Bosnië”

"De omvang van mensenhandel in Djibouti is enorm”, dat zegt Madeleine Rees, secretaris-generaal van de Women’s International League for Peace and Freedom WILPF en voorheen werkzaam als hoofd van de Women’s Rights and Gender Unit van OHCHR, de mensenrechtenorganisatie van de Verenigde Naties in reactie op de bevindingen van OneWorld.

De stormachtige vrije markt die perfect was voor seksuele uitbuiting in Bosnië, is in Djibouti herontdekt

Rees hielp eind jaren negentig om de klok te luiden over de betrokkenheid van VN-vredesmilitairen en contractors bij seksuele uitbuiting in het naoorlogse Bosnië. Over de doofpot die Rees (samen met Kathryn Bolkovac) blootlegde en de nasleep daarvan, verscheen in 2010 de film The Whistleblower.

“De stormachtige vrije markt die perfect was voor seksuele uitbuiting in Bosnië, is hier (in Djibouti) herontdekt”, aldus Rees. In Bosnië stortte mensenrechtenorganisaties zich uiteindelijk op het in kaart brengen van de excessen. Vervolgens kwam ook de overheid in actie en uiteindelijk werden de boosdoeners aangewezen en het probleem op de kaart gezet.

“De gruwelijkheden in Djibouti moeten op dezelfde wijze worden blootgelegd”, betoogt Rees. “Het is al erg genoeg dat andere landen Djibouti binnendringen en een hele samenleving militariseren, maar het is nog erger als ze toestaan dat misdrijven ongestraft worden begaan.”

Lees het volledige (data)onderzoek via OneWorld Longreads.

 

Sanne Terlingen

Sanne Terlingen is onderzoeksjournalist voor OneWorld. Ze won de Loep...

Lees meer van deze auteur >
Hannah Kooy

Hannah Kooy is freelance journalist, gespecialiseerd in Amerikanistiek. Zij...

Lees meer van deze auteur >

Reacties