Geef vluchtelingen het gevoel dat ze thuis zijn

14-07-2015 Bron: OneWorld
Kiza Magendane vluchteling
Column – 

Een zegening begint met een ontmoeting. Op de uitnodiging van stichting Time to Help heb ik vorige week de kans gehad om met vluchtelingen uit o.a. Syrië en Eritrea een iftar-maaltijd (de maaltijd die gedurende de vastenmaand ramadan door moslims genuttigd wordt direct na zonsondergang) te delen in Rotterdam Zuid. Ik ben een gezegend mens, omdat ik de kans heb gekregen om met mensen te eten waar vaker over wordt gesproken zonder dat ze zelf aanwezig zijn. Vluchtelingen. Toch werd ik ook geconfronteerd met de vraag: wat maakt mij anders dan hen?

“Je hebt het ver geschopt”, zei iemand tegen mij tijdens de maaltijd. Dat ik deze blog voor oneworld.nl schrijf, dat ik internetpublicist ben voor de Volkskrant, dat ik een vwo-diploma in Nederland heb behaald, dat ik op de Universiteit van Amsterdam studeer, dat ik bestuurslid ben geweest van een politieke jongerenorganisatie, dat ik een eigen organisatie heb, en dat ik een interessante job heb. Allemaal zaken die voor sommigen het ‘ver schoppen’ manifesteren, omdat ik acht jaar geleden naar Nederland als vluchteling ben gekomen.

“Geweest?” onderbrak een medewerker van Vluchtelingenwerk Nederland die met mij aan tafel zat nadat ik vertelde dat ik ook een vluchteling ben geweest. Deze nieuwsgierige vraag gaf mij de gelegenheid om te benadrukken dat ik hier in Nederland studeer, werk en ik maatschappelijk betrokken ben. Ik ben hier genesteld. Nederland is mijn thuisland geworden en ik ben dankbaar dat ik hier een nieuwe leven mocht opbouwen. “Op een gegeven moment houdt het op met vluchten”, verklaarde ik subtiel.

Voor sommigen blijf ik voor altijd een vluchteling. Een gedachte die ik inmiddels zó eigen heb gemaakt, dat ik op mijn twitter-biografie zelfs de term refugee met trots vermeld. Een vluchteling zijn is geen teken van achteruitgang, er is ook geen enkele reden om je daar voor te schamen. Vluchtelingen zijn mensen vol levenslust en menselijk kapitaal. Vluchtelingen zijn mensen die binnen acht maanden in Nederland de Nederlandse taal machtig zijn, zoals een Syrische jongen die met zijn vrouw en twee kinderen ook aanwezig zijn bij de iftar-maaltijd.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik niet anders ben dan de vluchtelingen waar ik de maaltijd mee heb gedeeld.

Ik ben tot de conclusie gekomen dat ik niet anders ben dan de vluchtelingen waar ik de maaltijd mee heb gedeeld. Net als mij beschikken zij over een enorme levenslust en kunnen zij zich niet permitteren enkel als zielig of een bedreiging te worden gezien. Zijn zijn de Omar Munie, de Vamba Sherif, de Paul Mbikayi, de Mardjan Seighali, de Parweez Kohestanie en de Gor Khatchikyan van morgen. Het enige wat ze nodig hebben: aandacht en vertrouwen.

Geef mensen het gevoel dat ze thuis zijn en je zult versteld staan van wat ze allemaal kunnen. De namen die ik zojuist noemde, zijn daar het levende bewijs van.

Ik verliet Rotterdam om terug naar Amsterdam te gaan en bereikte om 2 uur ’s nachts pas mijn bed. Met dankbaarheid kijk ik nu terug voor het feit dat ik de hele dag heb gevast en ’s avonds in een vertrouwde omgeving met vluchtelingen een maaltijd heb gedeeld. "Het gaat om het gebaar" vertelde een vrijwilliger van Time to help mij, nadat ik vroeg waarom zij deze maaltijd organiseren. En: "Iemand moet het doen, hé Kiza", had de voorzitter van deze stichting tegen mij gezegd nadat ik hem complimenteerde met het goed werk dat zij doen door tijdens de Ramadan aandacht te besteden aan mensen die het nodig hebben.

Mijn hoop is dat er meer gebaren ontstaan. Mijn hoop is dat er meer mensen het voorbeeld van time to help  volgen door te zeggen: "iemand moet het doen". Kortom, het is tijd voor meer verbinding tussen vluchtelingen en Nederlanders. Ontmoeting leidt tot kennisoverdracht maar ook vertrouwen. Geef vluchtelingen het vertrouwen en zij zullen het ver schoppen. 

Neem een abonnement op OneWorld

Kiza Magendane

Kiza Magendane (1992) is student politicologie. Blogger en schrijver. Hij...

Lees meer van deze auteur >

Reacties