De prijs van water (1)

12-03-2007
Door: Sam Jones
Bron: Wereldomroep

 

In het dorp Gujaba, diep in het Surinaamse binnenland, komt binnenkort een waterleiding. Niets bijzonders zou je denken, maar het unieke van dit project is dat de bevolking van dit grootste dorp in Boven-Suriname helemaal door de bewoners zelf op poten is gezet. En dat is dan ook gelijk de kracht van het project, want ze zijn daarmee niet afhankelijk van de hoofdstad, Paramaribo.

 

In de Surinaamse binnenlanden wonen vijf marronstammen. Afstammelingen van slaven die ooit het wrede bestaan op de plantages ontvluchtten en die in het woud een bestaan opbouwden. De stammen zijn ook na de koloniale periode vaak als minderwaardig behandeld.

 

Die houding van de regering in de stad Paramaribo ten opzichte van de marrons zie je nu eigenlijk nog steeds terug. Zo is er nooit voor stromend drinkwater gezorgd; om over elektriciteitsvoorziening maar te zwijgen. En als er al een waterleidingproject werd aangelegd dan was dat meestal in verkiezingstijd als er stemmen moesten worden gewonnen.

 

Zonne-energie

 

Heel anders is het met het waterleidingproject dat door de mensen van Gujaba zelf wordt aangelegd. Het water ervoor zal uit een nabij gelegen kreek worden opgepompt door middel van zonne-energie. Hierdoor hoeft er geen benzine meer gekocht te worden in de stad om de waterpomp draaiende te houden. Als het even meezit moet het project dit voorjaar af zijn.

 

Mensen in het binnenland zijn aangewezen op het water uit de rivier. Er zijn geen wegen in het binnenland dus is de rivier de belangrijkste waterweg voor motorkorjalen. In de rivier wordt ook dagelijks de was en de vaat in gedaan. Er wordt in de rivier gevist en het water wordt gebruikt om te drinken.

 

Geen gesjouw meer

 

Gujaba ligt, net als vele andere dorpen, aan de Surinamerivier. Het water is de laatste tijd nogal vervuild. Bovendien staat het niet altijd hoog genoeg. Gevolg is dat vooral de vrouwen dan kilometerslang moeten lopen naar de kreek met emmers water op het hoofd.

 

Met de komst van de waterpomp en het leidingsysteem zal er een eind komen aan het eindeloos gesjouw van emmers en bekkens water. De rivier blijft belangrijk als plek om te vissen, de vaat te doen en te wassen, maar ook als plek waar je mededorpsgenoten ontmoet en waar er gezellig wordt gekletst door de vrouwen en gezwommen en gespeeld door de kinderen.

 

Zelfstandigheid

 

Suriname vrouwen uit Gujaba maken kleding foto WereldomroepMet name de vrouwen zullen hun handen meer vrij hebben als de waterleiding er is en er in verschillende wijken van het dorp Gujaba een stuk of 70 kranen staan. Vrouwen zullen andere activiteiten kunnen ontplooien.

 

Zo is het bekend dat de vrouwen van Gujaba prachtige kledingstukken kunnen borduren. De verwachting is dat ze daar meer tijd voor zullen hebben en ze ook doeken voor de verkoop zullen maken. Dat komt hun economische zelfstandigheid ten goede.

 

Dat kan de vele andere dorpen in de Surinaamse binnenlanden nieuwsgierig maken naar het succes van Gujaba, zodat ze het voorbeeld volgen.

 

Deze reportage is met toestemming overgenomen van de Wereldomroep.

 

Waterdossier Wereldomroep

Reacties