Crisis in India?

23-08-2013 Bron: OneWorld

In financieel booming Azië is het onrustig. Nadat China een economisch stapje terug moest doen deze zomer, breekt nu ook de financiële paniek uit in India. Wat is er aan de hand? OneWorld beantwoordt 6 vragen over de Indiase economie.

Hoe serieus moeten we deze economische malaise in India nemen?
Behoorlijk serieus. Bezorgde economen vragen zich af of ‘de logge Indiase olifant’, die de Indiase premier Manmohan Singh met zijn hervormingsbeleid twintig jaar geleden wist te ontwaken, niet weer in slaap is gesukkeld. De economische groei is teruggelopen tot onder de vijf procent, de schulden stapelen zich op en de roepie is in de vrije val geraakt. Economen maken al een vergelijking met 1991 toen India bijna bankroet was. Premier Manmohan Singh ontkent dat de economie er zo beroerd voor staat, maar hij is natuurlijk de laatste die toe zal geven dat het slecht gaat. Zelfs de Indiase media, die toch als nationalistisch bekend staan, spreken over ernstige turbulentie en een grimmige situatie. Premier Singh weigert overigens de vergelijking met 1991 te maken. Hij beweert dat de regering nog voor zeven maanden buitenlandse reserves in de staatskas heeft.

Lees ook: A 10-step Program for India's Economy en deze uitzending van NDTV over stijgende rentes en economische problemen.

Zijn de financiële problemen de schuld van de regering Singh?
Voor de helft, zegt financieel specialist Rajiv Biswas. India ondervindt ook de gevolgen van de financiële crisis in Europa. De export is behoorlijk teruggelopen. Amerikaanse multinationals halen met een betere economie in eigen land hun investeringen terug uit India. Alle opkomende economieën hebben last van deze ‘dollar vlucht’. Maar India in het bijzonder. Het lijkt wel sinds de olifant is wakker geworden zijn bewaker premier Singh is gaan slapen. Hij wordt beschouwd als de architect achter de liberalisering die twintig jaar geleden een einde maakte aan de socialistische bestuurde planeconomie en deur opende voor het bedrijfsleven. Maar sindsdien heeft hij geen nieuwe hervormingen meer doorgevoerd. Niet voor niets wordt hij de ‘premier van de stilstand’ genoemd.

Wat had de Indiase regering dan moeten doen om deze economische strubbelingen te voorkomen?
Spottend zegt econoom Bhalla: “Singh had moeten regeren.” De Congrespartij raakte verzeild in politieke ruzies met de grootste oppositiepartij, de Nationalistische Hindoe Partij (BJP). Iedere vooruitgang werd zo tegenhouden. Dieptepunt was het jarenlang gezeur over de wet voor de Detailhandel, die buitenlandse supermarkten toelaat. Manmohan Singh keurde eerst het wetsvoorstel goed om daarna onder druk van de oppositie, die beweert miljoenen kleine Indiase kruideniers te beschermen, het weer te bevriezen. De wet is vorig jaar na verhitte discussies in het parlement goed gekeurd. De oppositie snapte uiteindelijk ook dat buitenlandse investeringen, de markt voor de detailhandel wordt op zo’n 350 miljard Euro geschat, de economische groei flink stimuleren. Maar ondertussen heeft nog geen buitenlandse supermarkt zijn gezicht laten zien. De wet is onduidelijk. Westerse bedrijven zijn verplicht hun producten op de lokale markt af te nemen, maar om hoeveel procent gaat het? Dan heb je nog die bekende en eeuwige corruptie in India die investeerders afschrikt.

Wordt die corruptie ook een beetje aangepakt?
Niet echt. India beloofde met een stevige anti-corruptie wet te komen nadat miljoenen Indiërs de straat op gingen. De regering kwam wel met een wet maar het is een zwak aftreksel geworden. Terwijl de corruptie zo snel mogelijk moet worden aangepakt. Het vertrouwen in deze regering is nog nooit zo laag geweest en beleidsveranderingen zijn op korte termijn niet te verwachten. Volgend jaar gaat de bevolking naar de stembus. Tot die tijd ligt India bijna compleet stil.

Niet best voor de allerarmsten. Hoe gaat het eigenlijk met de middenklasse, de motor achter de economische groei?  
Die houdt zijn hand op de knip. Een goed voorbeeld is de Indiase auto-industrie die twee jaar geleden nog alle koppen van internationale kranten haalde als een van de snelst groeiende automarkten ter wereld. De verkoop is met dertig procent gedaald. Dat is natuurlijk goed voor het milieu. Maar een auto was wel de droom van de Indiër. En niet alleen de auto-industrie is zwaar getroffen ook de IT-bedrijven, het paradepaardje. Uit een enquête blijkt dat drieënveertig procent van de Indiase consumenten flink in zijn uitgaven snijdt. In plaats van geld uit te geven aan luxe artikelen, is de Indiër op koopjesjacht geslagen. In de warenhuizen waar de zomerkleding nu al voor 70 % in de uitverkoop is, wordt druk in de bakken en rekken gegraaid.

Moeten we India dan maar opgeven als opkomende economische wereldmacht?
India moet haast maken wil het niet in de situatie van 1991 terecht komen. Als de staat de groei rond de 5.5 % weet te houden is de Indiase economie in 2050 toch nog 40 keer groter dan die in 1991. Het beste zou zijn als de verkiezingen zo snel mogelijk worden gehouden. Er een frisse ministersploeg aan de slag gaat die het lef heeft nieuwe hervormingen door te voeren en flink in het logge ambtenarenapparaat durft te snijden. Maar of de verkiezingen de beste leider zal opleveren? De Indiërs hebben hun hoop gevestigd op partijleider Narendra Modi van de BJP die als premier in zijn deelstaat Gujarat de hoogste economische groei wist te bereiken en de corruptie met harde hand aanpakte. Dat partijleider Modi een hindoe-extremist is met fascistische denkbeelden vergeten de Indiërs liever even.

Foto: cc.
 

Wilma van der Maten

Wilma van der Maten woont in Jakarta en werkt als freelance journalist voor...

Lees meer van deze auteur >

Reacties