Bejaardentehuis of kraamkamer

14-11-2011
Door: Stan Termeer
Bron: IS Online
fusie onze wereld en IS

et is een bijzonder huwelijk, dat tussen Internationale Samenwerking en onzeWereld. De twee geliefden zijn na een lange, rituele dans van elkaar aantrekken en afstoten uiteindelijk in elkaars armen gevallen. Niet omdat ze zoveel van elkaar houden, maar omdat de omstandigheden hen dwingen tot een verstandshuwelijk. Decennialang maakten beide bladen deel uit van de wereld van ontwikkelingssamenwerking. Tussen beide redacties bestond een gezonde animositeit, maar men had ook respect voor elkaar.

Journalisten en fotografen werkten wisselend voor het ene en dan weer voor het andere blad. Althans, dat was de laatste jaren zo, want toen ik begin jaren negentig hoofdredacteur van onzeWereld werd, bestond daar de regel dat een journalist die voor IS schreef er ‘bij ons’ niet meer in kwam. onzeWereld kon zich die houding veroorloven; het blad had een mooie betaalde oplage, stond in de stal van de Weekbladpers naast raspaardjes als Vrij Nederland en Opzij en had dus aanzien. Voor dat overheidsblaadje IS trokken de immer kritische redacteuren de neus op. Al snel kwam daar verandering in. Terwijl grenzen vervaagden, steeds meer Nederlanders de aardbol over reisden en internet communicatiebarrières slechtte, begon de oplage van onzeWereld gestaag te dalen. We deden van alles om het tij te keren. We waren zelfs bereid om als ‘links’ blad met VVD-parlementariër Anne-Lize van der Stoel in zee te gaan, toen zij Kamervragen wilde stellen over de valse concurrentie die de overheid onzeWereld aandeed. IS, gefinancierd met belastinggeld, was gratis, voor onzeWereld moest betaald worden. Dat bracht me een paar jaar later nog in een lastig parket. Ik was hoofd Publieksvoorlichting op het ministerie van Buitenlandse Zaken geworden, en in die functie verantwoordelijk voor de uitgave van IS. Prompt kwam mijn opvolger bij onzeWereld op het ministerie klagen over concurrentievervalsing. Ik kon moeilijk ontkennen dat hij een punt had, maar we redden ons eruit door te stellen dat abonnementsgeld vragen voor IS pas echt tot oneigenlijke concurrentie zou leiden.

Inmiddels zijn we tien jaar verder. De globalisering schrijdt voort, met als paradoxaal gevolg dat het wereldbeeld van een grote groep Nederlanders krimpt. Ontwikkelingssamenwerking zit op de schopstoel. Er is terecht kritiek wegens het gebrek aan substantiële resultaten. En ook het vanzelfsprekende gelijk van hen die ‘goed doen’ wordt met reden op de hak genomen. Maar het is ook waar dat veel criticasters van ontwikkelingssamenwerking hun navel, die zij als het middelpunt van het universum beschouwen, als megafoon gebruiken voor de geluiden uit hun onderbuik.

In deze roerige omgeving heeft IS zich ontwikkeld van een suf overheidsblaadje tot een prettig magazine. onzeWereld hield al die jaren wonderbaarlijk stand, maar mist kwaliteit en urgentie. Nu de overheid bezuinigt en de steun voor voorlichting en educatie over internationale samenwerking afkalft, moet er iets gebeuren. IS en onzeWereld gaan samen verder. Dit huwelijk van twee partners op leeftijd kan slechts nog langs kunstmatige weg tot nageslacht leiden. Maar een IVF-baby heeft in principe dezelfde kansen in het leven als zijn op natuurlijke wijze verwekte collega’s. Het is de keuze tussen het bejaardentehuis of de kraamkamer.

Stan Termeer, hoofdredacteur onzeWereld van 1993 tot 2000. Hoofd Publieksvoorlichting BZ van 2000 tot 2005. Nu hoofd Corporate Communiatie en Strategie bij KWF Kankerbestrijding.

Reacties