Wensput

01-07-2006
Door: Tekst: Hanneke Terwiel


Stiekem voel ik me soms een beetje bij de neus genomen. Toen ik door mijn organisatie werd uitgezonden 'naar het veld', dacht ik niet aan mijn huidige werkterrein van kantoren, vergaderzalen en klaslokalen, waar de frisse buitenlucht soms maar mondjesmaat wordt toegelaten. Maar zo langzamerhand heb ik het door: voor het traditionele ontwikkelingswerk, met je voeten in de aarde, scholen bouwen en putten graven, ben ik gewoon net iets te laat in de wieg gelegd. Het bleek trouwens ook niet te werken: de armen zijn nog steeds arm.

Dat we nu efficiënter en meetbaarder, op het juiste niveau en helemaal in lijn met de Millenniumdoelen werken, neemt niet weg dat je je af en toe moet kunnen herinneren waar het ook alweer allemaal om begonnen was. Mijn sporadische velddagen zijn daarom goud waard.
Vorige week bracht ik een veldbezoek aan een schooltje in een kurkdroog kustgebied, waar zo´n vijftig leerlingen in de brandende zon... ja, wat déden ze eigenlijk in die brandende zon? Het hoofd gaf ons uitleg over disciplineoefeningen en de schoolvoorzieningen. Vanwege de ligging dicht bij zee bevatten alle putten in de omgeving van de school alleen brak of zout water. Alles wat de kinderen per dag te drinken kregen, was een glas melk bij het schoolontbijt. Geld om een put van twintig meter naar dieper liggende zoetwatervoorraden te slaan, was er niet.

Je kunt ze bekritiseren, die Millenniumdoelen. En ik snap ook best waarom. Maar toch zijn ze zo gek nog niet. Als je betere omstandigheden wilt creëren, dan begin je bij de basis. Ik had het ook mooi vertikt om met een droge mond en al die tijd mijn behoefte ophoudend mijn basis-, secundair én hoger onderwijs af te ronden.

Dankzij jarenlange ervaring kennen we nu alle ingrediënten voor succes: de waterspiegel moet voldoende worden aangevuld, de lokale organisaties moeten de putten kunnen administreren en onderhouden, en de bevolking moet kunnen meebeslissen en meebetalen als bewijs dat ze de put wel echt zelf wil. Dat schooltje aan de kust geeft mijn vergaderingen en kantoordagen nu weer even zin. Want hoe eerder wij resultaten boeken, des te sneller komt daar die zo gewenste put.



Reacties