Supervrouwen

08-03-2006
Door: OneWorld Redactie
Bron: OneWorld/OneWorld US

Superjuf Sakena Yacoobi - Afghanistan

Sakena Yacoobi werd geboren in Afghanistan en studeerde in de Verenigde Staten. Halverwege de jaren negentig, toen Afghanistan werd geregeerd door de fundamentalistische Taliban, ging Yacoobi werken bij het International Rescue Committee (IRC) in Pakistan. Ze zette zich met succes in voor het onderwijs van vluchtelingenmeisjes. In een aantal jaren nam het aantal meisjes uit vluchtelingenkampen dat onderwijs kreeg in de door IRC gesteunde scholen toe van drieduizend tot vijftienduizend.

afghanistan schoolkinderen foto Afghan Institute of Learning
Foto: Afghan Institute of Learning
'Als je de vreugde en opwinding op hun gezichten ziet, als je hen ziet zitten op modderige vloeren, in donkere kelders of waar dan ook om maar iets te leren, dan vergeet je al je problemen', zegt Yacoobi over haar werk.
Yacoobi heeft het Afghaanse Instituut voor Onderwijs opgericht, dat ijvert voor toegang tot onderwijs voor vrouwen en meisjes. De AIL is de grootste maatschappelijke organisatie in het land en heeft 80 scholen en bibliotheken opgezet, waartoe zo'n 350.000 mensen toegang hebben.

Samen met 999 andere vrouwen die zich inzetten voor vrede wereldwijd, is Yacoobi voorgedragen voor de Nobelprijs voor de vrede 2005.

Afghan Institute of Learning
Artikel OneWorld: Half miljoen Afghaanse meisjes in 2005 weer naar school

Vrouwen nemen fabriek over - Argentinië

De economische crisis in 2001 hield huis in het bedrijfsleven van Argentinië. Zo ook in de textielfabriek Brukman, die haar overwegend vrouwelijke werknemers nauwelijks nog iets betaalde (2 dollar per week) voordat de eigenaar het zinkende schip verliet. De vrouwen lieten zich niet uit het veld slaan en besloten het bedrijf over te nemen. Inmiddels is de textielfabriek een grotendeels door vrouwen geleide coöperatie, die weeklonen kan betalen van zo'n 200 dollar per week.

Een vergelijkbaar scenario speelde zich af in de hoofdstad Buenos Aires. Nadat ze bijna een jaar geen salaris hadden ontvangen, blies een groep vrouwelijke werknemers nieuw leven in een failliet ziekenhuis.

Steun voor vrouwen van Srebrenica, Munira Beba Hadzic - Bosnië-Herzegovina

Hadzic
Munira Beba Hadzic.
Foto: Advocacy Project

Munira Beba Hadzic was hoofd van een lagere school in Srebrenica toen zich daar de massamoord op 8000 moslims voltrok. Veel vrouwen en kinderen verloren hun man en vader. Met hulp van de internationale hulporganisatie Oxfam, begon Hadzic een textielproject voor de overlevenden van Srebrenica, Bosfam geheten. Vrouwen kunnen met wat ze breien, weven of naaien een klein inkomen verdienen en zijn elkaar ondertussen tot steun. Bosfam heeft zich ontwikkeld tot een bedrijfje dat onder meer traditionele tapijten, truien, lange sokken en handschoenen verkoopt.

Bosfam

La Ruta Pacifica de las Mujeres - Colombia

Op 25 november 2006 lopen de vrouwen van Medellín, stad in het drugscentrum van Colombia, voor het tiende achtereenvolgende jaar hun vredesmars. Hun gezamenlijke actie begon in 1996 toen in het nabijgelegen stadje Urabá een reeks gewelddadige incidenten tegen vrouwen plaatshad. Het groepje mobiliseerde andere vrouwen en op 25 november, de internationale dag van de uitbanning van geweld tegen vrouwen, demonstreerden in Urabá zo'n 1500 vrouwen.

Ter nagedachtenis aan alle gepleegde misdaden gaan de vrouwen in het zwart gekleed. Wereldwijd zijn inmiddels groepen van 'women in black' ontstaan, die wakes houden. De Columbiaanse vrouwen mengen zich inmiddels ook in andere aangelegenheden, zoals de gezondheidsrisico's van het platspuiten van velden met cocaplanten.

La Ruta Pacifica de las Mujeres
Studie over vredesinitiatieven in Colombia (Engels)

Vrouwendorp Umoja - Kenia

kenia rebecca lolosoli foto Independent Media Center
Matriarch Rebecca Lolosoli van Umoja.
Foto: Independent Media Center
Ze werden verkracht. Ze werden verlaten door hun mannen, ómdat ze waren verkracht. Alle tradities trotserend besloot een groepje dakloze vrouwen tien jaar geleden een dorp voor alleen vrouwen te vormen. 'Umoja' (eenheid in Swahili) noemden zij het dorp.
Umoja fungeert nog immer als vrijhaven voor jonge vrouwen die het slachtoffer zijn of dreigen te worden van geweld, genitale verminking of gedwongen huwelijk.

Zo'n 48 vrouwen noemen Umoja hun thuis en verdienen de kost onder meer door de verkoop van traditionale producten als kettingen. Het dorp heeft een school met 50 leerlingen. Onder leiding van de charismatische Rebecca Lolosoli, die onlangs is uitgenodigd om de VN toe te spreken, hebben aanvallen van vijandige mannen Umoja niet kunnen doen wankelen.

Artikel in The Washington Post 2005 - A Place Where Women Rule

Visaka Dharmadasa, vredesduif met macht -Sri Lanka

Sri Lanka verkeert al 20 jaar in een burgeroorlog. Visaka Dharmadasa is onvermoeid in haar pogingen deze oorlog tot een einde te brengen. Zij heeft onder meer jongeren, soldaten en gemeenschapsleiders de internationale standaarden voor gedrag in oorlogssituaties bijgebracht. Ze geeft workshops over rehabilitatie, reïntegratie en verzoening voor de nationale vredesraad van Sri Lanka. En ze coördineert programma's voor vrouwen die op de een of andere manier slachtoffer zijn van de oorlog.

Dharmadasa speelt bovendien een cruciale rol in de vredesbesprekingen. Zij brengt op diverse manieren invloedrijke politieke en maatschappelijke leiders aan beide zijden van het conflict bij elkaar. De rebellerende Tamil Tijgers hebben haar diverse keren gevraagd om als bemiddelaar op te treden op momenten dat de besprekingen in een impasse belandden.

Profiel Dharmadasa

Vakbondsleidster Rabiatou Serah Diallo -Guinee

  

vakbondsvrouw diallo Foto CNV
Rabiatou Serah Diallo. Foto: CNV
Rabiatou Serah Diallo is algemeen secretaris van de belangrijkste vakcentrale in Guinee.  Daarnaast zet ze zich als bestuurslid van verschillende organisaties vooral in voor werkende vrouwen. 'Ik ga bij ze langs in de batikweverijen en zeepmakerijen. Ik moedig hen aan om zich te verenigen. Als je samen opkomt voor je rechten, bereik je meer.'


Diallo is weduwe en heeft zes kinderen. Ze is de winnende kandidaat van de campagne Wereldvrouw van de CNV. Dat maakte de vakcentrale woensdag bekend.  'Mijn droom voor de vrouwen in Guinee is vooral geluk en dat zij hun rechten terugkrijgen. Dat zij geluk mogen kennen in hun gezin en in hun dagelijks leven. Dat ze hun kinderen naar school kunnen sturen, dat ze toegang hebben tot schoon drinkwater en gezondheidszorg. Dat zijn alle dingen die ik de vrouwen van mijn land toewens', aldus Diallo in een interview.

Campagne Wereldvrouwen

Perspectives - Women in the lead
CNV Wereldvrouwen

Reacties