Steeds meer landen voor verbod op diepzeevissen

10-10-2006
Door: OneWorld Redactie
Bron: OneWorld

Sinds vorige week spreekt de Algemene Vergadering van de VN over een Australisch voorstel om diepzeevissen voorlopig te verbieden. Dit verbod zou alleen moeten gelden in territoriale wateren waar geen regels gelden voor de diepzeevisserij. In totaal gaat het hierbij om ongeveer de helft van de totale zee-oppervlakte.


Diepzeevisserij gebeurt met behulp van verzwaarde netten die over de bodem van de oceaan worden gesleept. De opening van zo'n net is ongeveer 60 meter breed en vijftien meter hoog. Gewichten en zware rollers zorgen ervoor dat de onderkant van de netten in contact blijft met de bodem.  

Met deze methode wordt iedere vis die in de buurt is gevangen. De onbedoelde bijvangst is groot. Bovendien brengen de gewichten grote schade toe aan de bodem en het koraal.

Veel oceaanvissen leven lang, soms zelfs een eeuw. Omdat het op grote diepte koud is, groeien ze langzaam en kan het decennia duren voordat ze zich voort kunnen planten. Daardoor zijn ze gevoelig voor overbevissing.

Daar waar geen regels zijn voor een duurzaam beheer van de oceaanbodem is volgens Carel Drijver vaak sprake van overbevissing. Drijver is hoofd programma oceanen en kusten van de Nederlandse afdeling van het Wereld Natuur Fonds (WWF). 'Zonder regels probeert iedereen zo veel mogelijk vis te vangen voordat iemand anders het weg schept.'

 

Drijver is blij met het voorstel van Australië. 'Het diepzeevissen moet stoppen. Men moet eerst zijn huiswerk doen. Er moet op wetenschappelijke gronden een beheerplan worden vastgesteld. Waar goed beheer is, mag men wat ons betreft weer gaan vissen.'

 

Over het leven op de oceaanbodems is nog relatief weinig bekend. Het WWF vermoedt echter dat diepzeevissen überhaupt niet duurzaam kan zijn. De methode bedient zich van zeer destructieve technieken (zie kader). 'Misschien is duurzaam beheer alleen mogelijk met een permanent verbod op diepzeevissen,' aldus Drijver.

 

Onverwacht

Een groeiend aantal landen is bereid het Australische voorstel te steunen. Onder meer Nieuw-Zeeland, Brazilië, Chili, Frankrijk, Groot-Brittannië en Nederland willen dat er een einde komt aan de ongecontroleerde diepzeevisserij. En onverwacht hebben ook de Amerikanen zich vorige week uitgesproken voor een tijdelijk verbod.

De huidige gesprekken over het moratorium worden in november afgerond. Eventuele besluiten zijn niet bindend. Een verbod is daarom alleen effectief als er een brede consensus over bestaat. Canada heeft nu al laten weten het Australische plan niet te steunen. De Canadezen willen de bevoegdheden van de zogenaamde Regional Fisheries Management Organisations (RFMO's) uitbreiden, zo stelt de Canadese minister van Visserij, Loyola Hearn, tegenover persbureau Canadian Press.

 

Regionaal beheer

De wereldzeeën zijn opgedeeld in ongeveer 15 regio's. RFMO's zijn overlegorganen van landen die deze zeegebieden omringen. Ook landen van buiten zo'n de regio die daarin veel vissen, zijn in de RFMO's vertegenwoordigd. Volgens Hearn moeten deze organisaties verantwoordelijk worden voor een duurzaam bodembeheer. 'En ze moeten de middelen krijgen om hard op te treden tegen mensen die de regels overtreden.'

 

'Het zou inderdaad goed zijn als de RFMO's meer middelen en bevoegdheden krijgen', zegt Drijver. 'Maar dat betekent niet dat het moratorium er niet moet komen. Een tijdelijk verbod geeft juist de tijd om de RFMO's te versterken. Canada probeert de problemen vooruit te schuiven. En ze zijn een dief uit eigen zak. Zonder moratorium is er straks geen vis meer waar de RFMO's over kunnen beslissen.'

Artikel Canada.com

Wereld Natuur Fonds (WWF)

Reacties