Sluipend bloedbad

18-04-2007
Door: Wim Jansen
Bron: Wereldomroep

'Vrouwen in Guatemala - tussen geweld en straffeloosheid', heette de bijeenkomst van vorige week in de hoofdstad van dit tropische land in Midden-Amerika. Eindelijk aandacht voor de schier eindeloze stroom moorden op vrouwen.

 

Dagelijks kan je het hier lezen in korte krantenberichtjes: verminkte vrouw dood gevonden langs de kant van de weg. Elke dag een druppeltje, samen een bloedbad. Begin dit jaar is een parlementscommissie - voor het eerst - begonnen met tellen: 180 vermoorde vrouwen in de eerste drie maanden.

 

Als oud vuil

 

Ook presidentsvrouw Wendy de Berger was aanwezig, dus er was veel pers op de been bij deze bijeenkomst die door de Nederlandse organisaties Oxfam Novib, het Instituut voor Meerpartijen Democratie (IMD) en de Wereldomroep werd georganiseerd. Dat was de bedoeling ook, want iemand moet de natie vertellen dat wat hier steeds vaker gebeurt, niet normaal is.

 

Alles wijst er op dat de vrouwen niet vermoord worden vanwege een guatemala meisje op straat in antigua foto CCpersoonlijke aanleiding, maar omdat ze vrouw zijn. De slachtoffers zijn jonge werkneemsters of studentes, knap - en meestal arm. Ze worden gekidnapt, gemarteld, verkracht en vermoord. Hun lichamen worden als oud vuil langs de kant van de weg gedumpt.

 

De moeder van de 15-jarige Maria Isabel Franco beschrijft hoe ze haar dochter aantrof in het lijkenhuis, waar ze heen was gebracht nadat ze 's ochtends was gevonden in een greppel. "Haar ogen waren bont en blauw geslagen. De handen waren in de nek bijeen gebonden. Aan de linkerkant van haar hoofd had ze een groot gat, in haar gezicht zaten drie messteken in de vorm van een driehoek. Haar bovenbeen was gebroken."

 

Straffeloosheid

 

Sociologen zoeken de verklaring voor de wrede moorden in de gewelddadige geschiedenis van het land, in de bloeiende drugshandel of gewoon: het is de cultuur. Nee, zeggen anderen, het is de straffeloosheid hier, waardoor het lijkt of het er gewoon bij hoort. Van de naar schatting meer dan drieduizend moorden op vrouwen sinds het jaar 2000 zijn er zegge en schrijven 19 tot een rechtzaak gekomen.

 

Bea ten Tusscher, de Nederlandse ambassadeur in Guatemala, is al meer dan drie jaar een veelgehoorde stem in Guatemala als het gaat om vrouwenrechten. Volgens haar heeft het wel degelijk zin als vanuit het buitenland dit probleem aan de orde wordt gesteld.

 

De ambassadrice ziet groeiende bereidheid bij de overheid om serieus te kijken naar dit probleem, er is inmiddels een minister voor vrouwenzaken en het parlement heeft een onderzoekscommissie ingesteld.

 

Ten Tusscher: "Ik denk dat het een heel goed moment is om bloot te leggen dat het niet alleen gaat om moorden op vrouwen, die feminicidos, maar veel meer op de onderliggende oorzaken.'' En dan gaat het volgens haar ook hier om geweld in het gezin, verborgen geweld tegen vrouwen zoals verkrachting binnen het huwelijk. Vrouwen kunnen daar niets tegen doen, de man heeft alle rechten.

 

Machocultuur

 

Het parlement zal met nieuwe, moderne wetten moeten komen. Want de machocultuur en de straffeloosheid zitten in Guatemala als het ware ingebakken in de wetgeving. Ambassadeur Ten Tusscher ziet het om haar heen gebeuren:Guatemala vrouw foto cc

 

"Ook als een vrouw verkracht wordt buiten het huwelijk en ze raakt zwanger en die man wil trouwen, dan heeft ze geen enkele mogelijkheid om juridisch haar verhaal te halen. Want haar eer is gered, de eer van haar familie is gered. Dat is denk ik iets dat we moeten aankaarten. Om ook te laten zien dat er internationaal belangstelling voor is."

 

Een snel einde zal er niet komen aan de massamoord op vrouwen - want zo moet je dit sluipende bloedbad toch wel noemen. Maar geschrokken lijken ze wel, in Guatemala. Geschrokken van wat ze al jaren dagelijks in kleine berichtjes kunnen lezen.

 

Dit artikel is, met toestemming, overgenomen van de Wereldomroep

Reacties