Schoenenembargo moet Nepalese guerrilla klein krijgen

11-10-2002
Door: OneWorld Redactie
Bron: IPS

De legerleiding denkt met het embargo op de 'Gold-Star'-sportschoenen de rebellen een gevoelige tik te geven. Goede en stevige schoenen zijn namelijk onontbeerlijk voor het maken van lange tochten door de bergen. Bovendien zijn de schoenen al voor 4 euro te krijgen; goedkoper dan de Nike en Reebok schoenen die in de winkel liggen.

Voordat de toevoer van de schoenen werd stilgelegd werden ze wel met 15 paar tegelijk gekocht door de maoïsten, vertelt een winkelier uit het dorp Maddichaur.

Statussymbool

Nu zijn de schoenen in zijn dorpswinkel niet meer te vinden. Op de markt van het stadje Rolpa, dat zwaarbewaakt wordt door het leger, kun je ze nog wel kopen, een paar tegelijk. In de stad Libang worden alle vrachtwagens met handelswaar voor het platteland streng gecontroleerd. Alleen auto's met goederen die de instemming hebben van de districtsofficier, mogen doorrijden.

De alom geprezen 'Gold Star'-schoenen zijn uitgegroeid tot een statussymbool. In Libang loopt de districtsofficier de politiecommissaris en ook enkele soldaten op deze gympen. De 18-jarige vluchteling Chandra Bahadur Pun zegt een baantje in het leger te hebben gekregen toen hij zijn nieuwe Goldstars aan de kapitein liet zien.

Bij de maoïsten staat de kwaliteit van de schoenen rechtstreeks in verhouding tot de rang binnen de hiërarchie. De jonge rekruten lopen op rubberen slippers.

Buikloop

Het embargo is ook geldig voor medicijnen en voedsel. Al zes weken heeft de districtsofficier geen vergunning meer afgeleverd voor geneesmiddelen. Gezondheidscentra in de dorpjes houden het voorlopig voor gezien. Apothekers in de stad hebben gebrek aan paracetamol, penicilline en medicijnen tegen buikloop.

Tevens dreigt het gevaar van besmettelijke ziekten. Waarschijnlijk worden die veroorzaakt door de ondiepe massagraven, waarin de lichamen van de slachtoffers niet goed zijn bedekt.

Ook het gebrek aan voedsel en huishoudelijke benodigdheden verzwaren het leven van de plattelandbewoners. Batterijen zijn schaars en om het maximale rantsoen van 10 kilo rijst te bemachtigen zijn mensen soms anderhalve dag onderweg.

Reacties