Ruilhandel is mateloos populair in Argentinië

15-03-2002
Door: OneWorld Redactie
Bron: IPS/OneWorld

Toen in december vorig jaar de toenmalige Argentijnse president Fernando de la Rua het pinnen in contanten sterk beperkte, leefde de onderlinge ruilhandel op. Gewone levensmiddelen, auto's, vastgoed en zelfs diensten worden in Argentinië onderling geruild.

Aanhangers van de ruilhandel waren eerder vooral vertegenwoordigd door sociaal zwakkere bevolkingsgroepen, maar sinds de crisis doen ook mensen met goede banen mee. Steeds meer architecten, tandartsen, dokters, psychologen, leraren, computerspecialisten en andere universitair geschoolden willen voor de helft in credits betaald krijgen.

Deze ruilcredits zijn de nieuwe sociale munteenheid van de ruilhandel. Op straat is de munteenheid waardeloos, maar in de honderden ‘ruilclubs’ is het een legitiem betaalmiddel. Er zijn inmiddels zo’n 4.000 ruilclubs in Argentinië. Ze vormen het epicentrum van de ruilhandel.

Valsmunterij

Opmerkelijk is dat de overheid het systeem steeds meer ondersteunt. De overheid zal waarschijnlijk zelf de credits gaan drukken om valsmunterij tegen te gaan. Een aantal deelgemeenten in de hoofdstad Buenos Aires aanvaardt sinds kort dat hun inwoners zelfs hun belastingen in credits betalen. Burgemeesters van enkele kleine steden volgen dat voorbeeld.

‘De crisis veroorzaakte een enorme vloedgolf die ons dwong ons beter te organiseren,’ zegt Patricia Colombres, hoofd van de Ruilclub voor Journalisten. Colombres is een van de dertig mensen die fulltime bouwen aan het ruilnetwerk.

‘Er wordt veel professioneler gewerkt dan enkele jaren geleden,’ vertelt Colombres. Zij en haar collega’s zien zichzelf niet als klassieke werkkrachten. Zij krijgen hun salaris uitbetaald in credits die worden geïnd als entreeprijs voor de ruilclubs.

Ruilclubs

In elk provincie zijn er honderden ruilclubs, elk met een eigen profiel. Als de trend zich doorzet heeft het systeem aan het eind van dit jaar zeven miljoen leden op een bevolking van 38 miljoen. Dit voorspellen de coördinatoren van het ruilnetwerk.

De eerste ruilclub werd zeven jaar geleden opgericht door een evangelische priester en had 25 leden. Na de economische crisis groeide het aantal ruilclubs alleen al in de hoofdstad tot vijftig. Volgens de clubs is het ledental inmiddels gegroeid tot zes miljoen in heel Argentinië.

De organisatie is strikter dan de ogenschijnlijke chaos doet vermoeden. Bij de ingang van de ruilclubs wordt streng gecontroleerd. Wie lid wil worden, moet koopwaar laten zien of bewijzen dat hij kan metselen of een andere dienst kan aanbieden. Na een kennismakingsgesprek krijgt de nieuwkomer een pasje en een lening van vijftig credits.

De entree voor La Berlinesa, de centrale club van het netwerk, bedraagt één peso en één credit. De club ligt in Quilmes, een arbeidersbuurt in zuidelijk Buenos Aires. Elke week komen daar zo'n 8.000 mensen naartoe om hun goederen en diensten te ruilen.

Reacties