Rechten Indiase onaanraakbaren bestaan alleen op papier

13-07-2000
Door: OneWorld Redactie
Bron: onzeWereld

De actie maakt deel uit van een internationale campagne voor de erkenning van de mensenrechten van de Dalits in India die reeds begon op 10 december 1998. Op die dag was het een halve eeuw geleden dat de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens door de Verenigde Naties werd aangenomen.

Zoals zoveel bevolkingsgroepen merken de kastelozen in India weinig tot niets van deze Universele Verklaring. Dagelijks zijn zij ergens in India het slachtoffer van geweld.

In India zelf wordt al tientallen jaren campagne gevoerd voor de erkenning van de rechten van onaanraakbaren, die ongeveer een kwart van de Indiase bevolking uitmaken. Volgens de Dalits-campagne in India heeft deze strijd voorlopig vooral gezorgd voor een toename van het geweld jegens de kastelozen.

De statistieken spreken boekdelen. Volgens de ‘National Campaign for Dalit Human Rights’ worden er in India dagelijks talloze Dalits aangevallen, drie onaanraakbare vrouwen verkracht, twee Dalits vermoord en gemiddeld twee huizen van Dalits verbrand.

In de Indiase grondwet staat dat het concept ‘onaanraakbaar’ verboden is. De politiek zegt het fenomeen te bestrijden, maar maakt dat niet waar. Volgens de campagnevoerders zou het opheffen van het ruim drieduizend jaar oude kastensysteem van India de enige doeltreffende manier zijn om de discriminatie van de Dalits te bestrijden.

De Indiase overheid lanceerde plannen om de maatschappelijke positie van Dalits te verbeteren, via bijvoorbeeld positieve discriminatie bij het vervullen van vacatures. Volgens een woordvoerder van de LIW levert dat echter weer protest op van mensen uit de vier verschillende kasten. ‘Het grootste probleem is dat de onderdrukking van bovenaf komt en de positie van de Dalits erg slecht blijft. Het zit bij mensen van andere kasten erg ingebakken.’

Apartheid
Volgens de Indiase campagnevoerders is de manier waarop de Indiase samenleving omgaat met de Dalits te vergelijken met een vorm van apartheid. Dalits wonen in aparte nederzettingen, hebben geen toegang tot gemeenschappelijke waterbronnen, krijgen andere glazen en bestek in restaurants - als ze daar al worden toegelaten - en huwelijken tussen een Dalits en iemand van een kaste zijn zo taboe dat het neerkomt op een verbod.

Onaanraakbaren worden onderworpen aan dwangarbeid en worden als slaaf gebruikt. Er komt veel kinderarbeid voor en onaanraakbare vrouwen werken – cynisch genoeg – vaak noodgedwongen in de prostitutie.

De internationale campagne wil dat de problemen van de miljoenen Dalits als een mensenrechtenprobleem wordt erkend. Zij eisen onder meer dat de Verenigde Naties een speciale rapporteur aanstelt die de situatie gaat onderzoeken. Ook hoopt men dat het thema speciale aandacht krijgt op de agenda van de VN-conferentie tegen Racisme.

Van de Indiase overheid eist de campagne dat de bestaande wet- en regelgeving worden nageleefd. Dat betekent dat de overheid er actief op toeziet dat de Dalits een plaats krijgen bij overheidsinstellingen, democratische organen, bij bedrijven en dat ze bovendien van hen geroofd land terugkrijgen.

Volgens een LIW-woordvoerder is de Indiase ambassade niet erg blij met de internationale campagne: ‘Vorig jaar wilden we ook al handtekeningen aanbieden, maar dat ging plots niet door. De ambassade was opeens gesloten, omdat men een nationale feestdag had. De reden was de verjaardag van de grote voorvechter van de Dalits, Ambedkar uit de tijd van Mahatma Gandhi. Dat was nooit eerder een nationale feestdag geweest.'

Informatie van Indiase campagne voor Dalits

Reacties