‘NSF moet progressieve krachten buiten de civil society bundelen’

26-11-2004
Door: OneWorld Redactie
Bron: OneWorld

setersHonderd maatschappelijke organisaties die met elkaar gaan praten. Schieten we iets op met een NSF?
Iedere activiteit van de mondiale sociale beweging van andersglobalisten, is belangrijk. Het Wereld Sociaal Forum en zijn afgeleide fora zoals het NSF, maar ook kleinschalige lokale initiatieven zijn belangrijke institutionele vormen van de nieuwe wereldbeweging. De huidige sociale beweging is losser van aard, is horizontaler georganiseerd en de structuur is er één van een netwerk. Daarin onderscheiden social fora zich van bewegingen uit het verleden zoals bijvoorbeeld de vredesbeweging die meer hiërarchisch gestuurd werden.

Is het NSF niet te veel in zichzelf gekeerd? Bedrijfsleven en publieke sector zijn niet welkom...
Dat is een feit. Het zij zo. Ik hoop dat de maatschappelijke organisaties het erover eens zijn dat het er om gaat om ook de progressieve krachten buiten de civil society te bundelen.
Want uiteindelijk ligt de kracht van de sociale beweging in partnerschappen met het bedrijfsleven en de publieke sector. Bedrijfsleven en publieke sector kunnen ook niet zonder maatschappelijke legitimering.

De handreiking naar overheid of bedrijfsleven wil wel eens een breekpunt zijn in de alliantie van de maatschappelijke organisaties...
Daarover verschillen de meningen. Prima. De beweging is zo sterk dat die niet op doctrinaire standpunten zal splijten. Dat de beweging zo breed is, is ook haar kracht. Ze moet ook niet streven naar uniformering.

Mag het geen politieke partij worden?
Lijkt me niet nodig. Deze beweging omvormen kost al te veel energie. Er zijn genoeg progressieve partijen. Het gaat er om deze vanuit de beweging te beïnvloeden.
Politieke partijen zijn nationaal georganiseerd en dat is een probleem. Er is behoefte aan een grensoverschrijdende partij maar met een echte 'Europese partij' is het bij de Europese parlementsverkiezingen slecht afgelopen.
Op het Europees Sociaal Forum in Londen in oktober werd er ook gediscussieerd over de vraag of de beweging al dan niet politiek tanden moet krijgen. Dat is natuurlijk het eeuwige gevaar. In het begin van zo'n beweging is iedereen opgewonden. Maar op een gegeven moment gaat men morren, want er zou niets gebeuren. Volgens mij gebeurt er wel degelijk wat.

Wat zoal?
Ik denk aan samenwerkingsverbanden zoals het Marine Stewardship Council (samenwerking tussen o.a. Unilever en Wereld Natuur Fonds) en Utz Kapeh, een initiatief voor eerlijke en duurzame koffie dat door iemand van Ahold is begonnen. Of recenter een initiatief dat voortvloeit uit de commissie-Doornbos, waarbij bundeling en versterking van de producentencoöperaties in de zuidelijke landen vooropstaat. Daar wordt samengewerkt op concrete issues.

In dat opzicht sluit ik me aan bij de ideeën over een Global Issues Network van Jean Francois Richard, vicepresident van de Wereldbank. Omdat een wereldregering geen optie is, stelt Richard voor om netwerken van overheden, bedrijven en particuliere organisaties en actiegroepen te vormen die concrete problemen zoals aids of waterschaarste te lijf gaan.

Een wereldregering is politiek niet haalbaar.  Is een overheid als uitvoerder van politieke besluiten, dan wel een constructief lid van zo'n netwerk?
Een overheid is een caleidoscoop. Er zijn zoveel overheidsorganen die redelijk autonoom samenwerken met bedrijven en particuliere organisaties. Tegelijkertijd zijn het politieke belangen en conflicten die de aandacht monopoliseren.

Neem bijvoorbeeld de Global Safety Authority zoals de Amerikaanse wetenschapper Etzioni deze ontwikkeling noemt. Als je op de media afgaat, is de wereld in de oorlog tegen het terrorisme vooral verdeeld. De VS wordt zwaar bekritiseerd ten aanzien van Irak. Frankrijk en Groot-Brittannië zijn het vooral oneens. Maar intussen wordt door zo'n 140 landen achter de schermen zeer actief samengewerkt in diezelfde strijd. Denk aan de inlichtingendiensten en opsporing van financiële tegoeden van terroristische organisaties.

Wat kunnen Nederlandse NGO's of het NSF hiervan leren?
NGO's moeten die ruimte achter de schermen benutten. Ook activistische NGO's als Milieudefensie en Greenpeace zijn daartoe steeds meer bereid, weet ik.

Het NSF moet daarbij de aandacht mobiliseren en mensen tot denken aanzetten. Maar nogmaals, om politiek sterker te komen te staan, is samenwerking met de publieke en particuliere sector noodzakelijk.

 

Globus

Reacties