OneWorld presenteert:

Voordat je verder leest:

Onafhankelijke journalistiek voor een eerlijke en duurzame wereld kost tijd en geld. Als Vriend van OneWorld steun je voor € 6 per maand onze missie, lees je dagelijks bijzondere verhalen, ontvang je ons magazine en meer!

Ja, ik word Vriend Ik lees eerst verder

Vorige week, op zaterdagavond tijdens zonsondergang, zitten je vriend en jij in het centrum van Groningen op de trap tegenover het stadhuis en voor de Martinitoren. Je vriend en jij lezen Al-Nabiza, een roman van de Iraakse schrijver Inaam Kachachi. Deze roman hebben jullie cadeau gekregen van een lieve vriendin uit Beiroet. Sinds een paar dagen zijn jullie begonnen met lezen. De roman brengt jullie naar een taal, naar plaatsen en tijden die jullie missen. Je geliefde en jij lezen zoals iemand anders foto’s in een oud fotoalbum bekijkt. Wanneer jullie de letters en de stemmen uitwisselen, proberen jullie je oude en nieuwe angsten te verjagen. Door de vrijheid die jullie nu in Nederland beleven en door de liefde die jullie elkaar kunnen geven, onderdrukken jullie oude angsten. Maar hoe kunnen jullie de nieuwe angsten onderdrukken?

Situaties waarvoor jullie weggevlucht zijn en waarvan jullie dachten dat jullie ze in Syrië hadden achtergelaten

Vanavond op deze trap proberen jullie om niet te dicht bij elkaar te zitten. Misschien irriteert dat iemand hier. Jullie waren vandaag ook heel voorzichtig toen jullie hand in hand door het centrum van Groningen liepen. Vanwege gisteravond, toen jullie van het station naar huis liepen en in vreemde situaties terechtkwamen. Situaties waarvoor jullie juist weggevlucht zijn; waarvan jullie dachten ze in Syrië achtergelaten te hebben. Een blonde jongeman met een leuke bril en mooie kleren keek je verbaasd aan terwijl hij je onderzocht. Een man met een Midden-Oosters uiterlijk keek jullie vol afkeer aan, spuugde op de grond en sprak enkele onbegrijpelijke woorden. Een ander probeerde jullie in een jolige bui, vermengd met dronkenschap, aan te raken toen hij om een aansteker vroeg, voor een sigaret die hij niet in zijn hand had. Tijdens deze vreemde ontmoetingen keerden alle homofobiemonsters uit het verleden terug.

Nachtelijke scènes

Deze nachtelijke scènes zijn niet uniek; ze zijn een dagelijkse toevoeging aan jullie leven in Groningen. Jullie hebben ze ook in Utrecht beleefd. Niet de Nederlanders afkomstig uit het Midden-Oosten hebben een monopolie op dit gedrag, zoals door veel media gesuggereerd, maar in overgrote meerderheid de witte Nederlanders. Dit vergroot de schok en verwarring. Nederland is niet het homoparadijs zoals overal wordt gepromoot. De ruimdenkende Nederlandse, witte en homovriendelijke man is een mythe die ontmanteld moet worden.

Zal je de hand van je geliefde loslaten? Houd je op met liefdevol naar hem kijken of hem gedag te zoenen op het treinstation? Het lijkt soms alsof jullie moeten terugkeren naar de duisternis. Alleen daar, ver weg van de ogen van de homofoben, kunnen jullie alles doen. Je vraagt je af wat het verschil is tussen dit hypocriete homoparadijs en het Midden-Oosten? De echte Gay Pride, de trots van liefde tussen twee mannen lijkt in het dagelijkse leven in Nederland net zo moeilijk.

Snelle seks

Amsterdam kent een gay uitgaansleven met pubs, sauna’s, feesten en naaktclubs, die draaien rond een goedkope en snelle seksmelkweg met enorme hoeveelheden drugs, viagra en andere verslavingen en afrodisiacum. In die omgeving is het publiekelijk uiten van je homoseksualiteit geaccepteerd. Voel je vrij en doe mee; zo niet, dan ben je niet homo en niet vrij genoeg.

Veel jonge homoseksuelen die met psychologische problemen naar Nederland zijn gevlucht, vrezen bij aankomst de eenzaamheid en verveling. Zij komen snel in de verleiding de Amsterdamse gayscene binnen te treden: eindelijk vrijheid. Maar een grote groep belandt in een vicieuze cirkel van drugsverslaving en snelle seks waaruit ze geen uitweg kunnen vinden. Langs de kant van de Canal Parade applaudisseert iedereen voor deze uitgelaten feestvierders op de kleurrijke boten; wie durft dat dan nog tegen te spreken?

Je geliefde en jij zullen niet geïntimideerd worden, maar elkaars hand vaker vasthouden

Homoseksuele mensen en hun rechten, dat is waar het om zou moeten draaien. Om je elke dag met trots en in vrijheid in Groningen te kunnen bewegen, net als in iedere andere stad, net zoals elk hetero-koppel. Samen hand in hand wandelen of afscheid van je geliefde nemen met een kus op het treinstation.

Het was niet makkelijk voor je geweest om deze werkelijkheid te zien als je niet in Zwolle had gewoond. Met Zwollenaren heb je stap voor stap geleerd jezelf te accepteren en trots te zijn. Dat je het recht hebt om in de allereerste plaatst je vrijheid te beleven, niet alleen als homo, maar als mens. Dit was wat je in het katholieke Dominicanenklooster leerde. Daar waar je in het begin bang en klein was. Maar met het advies van de pastors, op hen steunend, werd je opener over je homoseksualiteit. Je werd verwelkomd met liefde en oprechtheid. Om jezelf net zo goed te zien als alle anderen. Dat is de echte trots waarnaar je op zoek was; die elke homo verdient. Gelukkig is de angst hier in Nederland niet je lotsbestemming. Je geliefde en jij zullen niet geïntimideerd worden, maar elkaars hand vaker vasthouden.

IJssel

De IJssel: mijn steun en toeverlaat

Hazem Darwiesh brengt een ode aan de rivier die hem zijn plek hielp vinden in Nederland.

light-black-2

Naakt voor de IND

Één vraag uit zijn recente IND-verhoor blijft Hazem Darwiesh achtervolgen.

Voor het maken van verhalen hebben we jouw steun nodig.

Ja, ik word vriend (€6 per maand)
Hazem-2

Hazem Darwiesh

Hazem Darwiesh (34) is geboren en getogen in Aleppo, waar hij Arabische taal en cultuur studeerde. Daarnaast was hij journalist en …
Profielpagina