Lokale agro-industrie zet rem op expansie biobrandstoffen

10-09-2007
Door: IPS
Bron: IPS

Het stadsbestuur van Rio Verde, geleid door de conservatieve Progressieve Partij, heeft een maximum van tien procent ingesteld voor de hoeveelheid landbouwgrond die gebruikt mag worden voor suikerriet. Dat komt neer op 50.000 hectare, acht keer zo veel als het huidige oppervlak.

Groene tsunami
Tot de maatregel heeft de gemeenteraad unaniem besloten, op verzoek van leiders van de agribusiness. De monocultuur van suikerriet is een "groene tsunami die de productieve keten van de agribusiness verbreekt", zei Avelar Macedo, secretaris van Suikerriet2industrie en handel, in een interview. Een ongecontroleerde teelt veroorzaakt milieuproblemen en een "sociale tragedie".

De gemeentelijke wet, die al twee jaar van kracht is, verbiedt ook om suikerriet binnen 50 meter van waterbronnen te planten en om het kaf te verbranden binnen 20 kilometer van stedelijke gebieden, beschermde natuurgebieden of in de buurt van elektriciteitsleidingen of snelwegen.

De gemeente en de industriëlen verdedigen de strategie van diversificatie, die sinds 2001 voor een economische groei van gemiddeld 30 procent zou hebben gezorgd. Rio Verde produceert soja-olie, waarbij de schroot wordt gebruikt als veevoer. Maïs voorziet in de behoefte van meer dan 1600 pluimvee- en varkensbedrijven, die op hun beurt leveren aan Perdigão, de grootste vleesverwerker van Latijns-Amerika die volgens Macedo voor 7600 directe en 35.000 indirecte banen zorgt.

Verder zijn sorghum, bonen, rijst en katoen belangrijke producten voor de stad omdat het een grote markt creëert voor tractoren, machines en andere landbouwwerktuigen, en voor verpakking, zoals metaal, plastic en karton.

Het resultaat: een stad van 136.000 mensen waar geen duidelijke armoede is - geen bedelaars - en wel tekenen van welvaart, zoals banken en universiteiten.

Ethanol-euforie
Volgens Macedo heeft de bevolking niets aan de "ethanol-euforie" omdat het vooral tijdelijk werk biedt tegen lage lonen en de werktuigen van buiten haalt. Het is wel een bedreiging, omdat door de lage prijzen en de ongunstige dollarkoers de boeren in de verleiding komen om hun land te verhuren of te verkopen aan telers van suikerriet of producenten van ethanol.

Suikerriet zou goed kunnen zijn voor het noordelijke en minder ontwikkelde deel van de staat Goiás, maar de industrie wil graag gebruik maken van bestaande infrastructuur in het zuiden.

Nu de wet van Rio Verde als voorbeeld wordt genomen door tientallen andere gemeenten, wordt hij voor de rechtbank aangevochten door het SIFAEG, het syndicaat van alcoholproducenten in Goiás, omdat het in strijd zou zijn met het eigendomsrecht en met nationale wetgeving. De zaak is de komende jaren nog niet beslecht.

Geen bedreiging
Suikerriet wordt nu nog maar op 0,8 procent van de grond verbouwd, zegt de voorzitter van SIFAEG, Igor Montenegro, en dat zal hooguit 2 procent worden. Dat is nog geen derde van de sojateelt en dus "geen bedreiging voor het graan." Volgens Montenegro kan er een "immens gebied worden vrijgemaakt" door eenvoudige verbeteringen in de veeteelt die meer dan de helft van de staat gebruikt.

Hij hoopt de "ongegronde hysterie" tegen te gaan van de sectoren die volgens hem niets te vrezen hebben "als ze concurrerend en winstgevend zijn". De suikerrietindustrie biedt de meeste banen van alle sectoren: "een miljoen directe en zes miljoen indirecte banen" in heel Brazilië, die door de mechanisering steeds minder tijdelijk worden.

Ook landbouwkundige en hoofd van bos- en nVuuratuurbeheer van Goiás, Emiliano Godoi, zegt dat een uitbreiding van de suikerrietvelden helemaal niet tot ontbossing hoeft te leiden. Maar helaas is dat wel de traditie, omdat dat makkelijker is dan gedegradeerd land herstellen, zodat de suikerriet de landbouw het oerwoud in drukt en de unieke Braziliaanse savanne, de Cerrado, bedreigd wordt.

Godois problemen met suikerriet zijn vooral sociaal. Tijdens de oogst worden de stadjes overspoeld met seizoensarbeiders. Er is een piek in prostitutie en ongewenste zwangerschappen. Bovendien veroorzaakt het verbranden van rietvelden in deze droge deelstaat ernstige ademhalingsproblemen en longziektes. De gemeenten kunnen deze problemen niet aan.
 

Reacties