Kleurspoeling

01-07-2004
Door: Tekst: Evelijne Bruning


Hoe ik dat weet? Talloze persberichten komen er elke dag op de redactie van Vice Versa binnen. Over buitengewoon bijzondere fototentoonstellingen in Bunnik, en nieuwe recepten uit Nicaragua. En ik lees het allemaal graag. Maar de archiefmap met berichten over jongeren die op kosten van een ontwikkelingsorganisatie hun horizon gaan oprekken groeit alarmerend. Een kleine bloemlezing: jongeren gingen de afgelopen maanden met Oikos naar Bhutan, met Plan naar Honduras, met AliceO naar Slowakije, met Pax Christi naar Colombia, en met Edukans naar India en Peru. Wat zou de gemiddelde, niet zo hippe sloppenwijkbewoner daar eigenlijk van denken?

Natuurlijk, jongeren moeten ook betrokken worden bij OS. Ja hoor. Je moet immers wel ruim voordat de huidige generatie gulle gevers uitsterft alweer nieuwe trouwe donateurs aan je binden. En tijdig een voorraad verse, nog niet cynisch geworden medewerkers binnenhalen. Dat laatste lukt niet zo best. Er zijn nu eenmaal minder banen te vergeven, en dan leggen jongeren het al snel af in de strijd met de weliswaar grijze, maar dus ook veel ervarener competitie. Jammer. Gelukkig zijn er, net als voor grote mensen, velerlei netwerkclubs en platforms voor jongeren om samen plannen te maken om het schier onneembare OS-bastion te bestormen. Vooral volhouden! 

Want het is natuurlijk wel waar. Een kritische kennis sloeg gisteren in mijn bijzijn het vorige nummer van Vice Versa open. 'Gadverdamme', riep zij. 'Kijk nou toch eens. Kon je echt niks anders bedenken dan alweer een blik vol grijze mannen? Dat wil ik toch niet lezen?' Vette pech, voor haar. Ontwikkelingssamenwerking in Nederland is nu eenmaal nog steeds een zaak van grijze mannen. Kijk maar naar de top 10 van de machtigste mensen in de sector, die Vice Versa u in dit nummer presenteert. Allemaal grijze mannen. En één grijze mevrouw. Macht en invloed komen, zo constateren de onderzoekers, ook in Nederland pas met de jaren. Als tegenhanger vindt u vanaf dit nummer ook twee vaste columns van jonge vrouwen uit de praktijk.

Verschrikt concludeerde het ministerie onlangs dat de gemiddelde lezer van IS inmiddels 54 jaar oud is. En u? Ik heb eerlijk gezegd geen idee hoe oud u bent, maar de kans is groot dat ook u slechts aan de grijze haren ontkomt door ofwel een kleurspoeling, of voortschrijdende haaruitval. Zelf gebruik ik duurzaam verbouwde henna. Ach, een dagje ouder zijn is helemaal niet erg, zult u allicht zeggen, wij kunnen bogen op ruime, eigenhandig opgedane ervaring. En in veel van de landen waar we werken krijg je Goddank nog steeds ruim respect terug voor elke niet met botox bewerkte kraaiepoot.

Waarschijnlijk ben ik gewoon niet hip genoeg. Maar moet je nu echt het draagvlak verjongen door als ontwikkelingsorganisatie te gaan grossieren in snelle snoepreisjes? Krampachtig, dat is het. Ik weet, je haalt als Goed Doel helaas alleen nog de televisie met een onscherpe wiebelclip met GTST-sterren die nonchalant in laaghangende heupbroek door een zonovergoten sloppenwijk slenteren. Want als je het te moeilijk maakt, zeg maar, gaan ze zappen, weet je wel. Brrrr. Kan er alsjeblieft iemand opstaan om ervoor te zorgen dat informatie niet uitsluitend vloeibaar en op kniehoogte wordt aangeboden?

Grappige variant: Baobabconnections biedt als prijs voor een opstelwedstrijd buitenlandse jongeren een reis aan naar Nederland. Tip: geef ze een enkele reis, minister Verdonk zorgt wel dat ze weer thuiskomen. En nu moeten wij dus maar eens voelen hoe het is als die begenadigde Babobab-jongeren in ons eigen aangeharkte achtertuintje hun grenzen komen verleggen. Worden wij allicht ook eindelijk ontwikkeld....

Hoofdredacteur Vice Versa

 

 



Reacties